Çarşamba, 25. Kasım 2020

TALEPLERİMİZ

,

GENEL SORUNLARIMIZ

-5490 sayılı Nüfus Hizmetleri kanunu 48. maddesi birinci fıkrasına atfen çıkartılan genelgenin c maddesinde bulunan ve vatandaşımızdan konuta taşındığı süreçte Nüfus müdürlüklerimizin istediği belgelerin (su faturası,elektrik faturası,doğalgaz faturası,telefon faturası veya noterden kira kontratosu) yeni bir genelge ile düzeltilerek bu uygulamanın muhtarlarımıza verilmesi.

-442 sayılı Köy Kanunumuzun çıkarılması ve köy bütçelerinin güçlendirilmesini,

-4541 sayılı Şehir ve kasaba Mahalle Muhtarlarımızın kanununun günün koşullarına getirilmesi,

-Köy ve şehir ve kasaba muhtarlarının sosyal güvenlik primleri muhtarlık ödeneğinin ödendiği kurum tarafından doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenmesini,

-657 sayılı Devlet Memurları Kanunu uyarınca Devlet memurları ile bakmakla yükümlü bulundukları için uygulanan sosyal hak ve yardımlar, aynı esas ve usullere göre mahalle ve köy muhtarları ile bakmakla yükümlü bulundukları için de uygulanır hükmünün konulmasını,

-Köy ve mahalle muhtarlarına yapılacak ödemeler, damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmamasını ve haciz edilmemesini,

-Muhtarlarımıza yasal izin düzenlemesinin yapılması,

-Görevden uzaklaştırılan muhtarımızın idari dava hakkı yolunun açılmasını,

-Muhtara karşı işlenen suçların Devlet memuruna karşı koyanlar gibi ceza görmelerini,

-Muhtarlarımızın İl Genel ve Belediye Meclislerinde temsil edilmelerini,

-Muhtarlarımızın kendileri ile ilgili komisyon toplantılarında temsilini,

-Muhtar evlerinin Belediyeler ve köy konaklarının İl özel idaresi tarafından yapılmasını,

-Belediye kanunun 9. Maddesinin değiştirilmesi ve (imkanlar ölçüsünde)terimin kanundan çıkarılarak,yerine net terimler eklenmesi,

-Muhtarlarımızın 2972 sayılı kanunun 31.maddesi  değiştirilmesi ve adaylık usulü getirilmesi,mutlaka birleşik oy pusulası bastırılması bunun için kaynağın muhtar adayının kendisinden talep edilmesi,mezuniyetinin yükseltilmesi,adaylık öncesi bilgisayar eğitimi ve kamu yönetimi eğitimi verilmesi

-Türkiye genelinde muhtarlarımızı tek çatı altında toplayacak ve Türkiye Büyük Millet Meclisinden yasalaşacak olan Türkiye muhtarlar konfederasyonunun kurulmasını istiyoruz. Arz ve talep etmekteyiz.                                                                                                                          

KÖY KANUNU TASARI TASLAĞI 

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler 

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Kanunun amacı, köylerin; kuruluşunu, organlarını, yönetimini, görev, yetki ve sorumluluklarını, çalışma usul ve esasları ile diğer kuruluşlarla ilişkilerini düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Kanun, köy idaresinin ve köylerin iş ve işlemlerini kapsar.

Tanımlar

MADDE 3- (1) Bu Kanunun uygulanmasında;

a) Köy: Sakinlerinin mahallî müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan, karar organı seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan, kamu tüzel kişiliğine sahip, ibadethane, okul, otlak, yaylak, mera, baltalık gibi orta malları bulunan, bağ ve bahçeleriyle birlikte insanların toplu ve dağınık evlerde oturdukları yerleşimleri,

b) Köy bağlısı: Köy sınırları içinde, ihtiyaç ve öncelikleri benzer özellikler gösteren ve sakinleri arasında komşuluk ilişkisi bulunan köy merkezinin dışında kalan mahalle, mezra, kom, oba ve benzeri isimlerle adlandırılan yerleşim yerlerini,

c) Köy organları: Köy meclisini ve köy muhtarını,

ç)Yayla: Köylülerin yılın belli zamanlarında yaşadıkları, ihtiyaç ve öncelikleri benzer özellikler gösteren ve sakinleri arasında komşuluk ilişkisi bulunan köy merkezinin dışında kalan yerleşim yerini,

d) Köy yerleşik alanı: Köyün hâlihazır konut ve diğer yapılarıyla ortak kullanımda olan yapılarının bulunduğu alanı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Köylerin Kuruluşu ve Sınırları

Köylerin kademelendirilmesi

MADDE 4- (1) Köyler nüfuslarına göre aşağıdaki şekilde gruplandırılır:

a) Nüfusu 1001’den yukarı köyler birinci grup,

b) Nüfusu 251’den 1000’e kadar olan köyler ikinci grup,

c) Nüfusu 250’ye kadar olan köyler üçüncü grup köyleri oluşturur.

(2) Köylerin nüfusları, her yıl Türkiye İstatistik Kurumu tarafından İçişleri Bakanlığına bildirilir. Yeni nüfus sonuçları İçişleri Bakanlığı tarafından pay dağıtımına esas olmak üzere İller Bankasına bildirilir.

 

 

Kuruluş

MADDE 5- (1) Köy kurulmasında coğrafî, ekonomik, sosyal şartlar ile nüfus ve kamu hizmetlerinin gerekleri göz önünde bulundurulur.


(2) Köy; köy veya belediyelerin bazı kısımlarının bulundukları idari birimden ayrılarak kendi aralarında birleşmesi ya da iki veya daha fazla köyün kendi aralarında veya belediyelerin bazı kısımları ile birleşmesi yoluyla kurulur.


(3) Köy kurulacak yerlerde, kayıtlı seçmenlerin en az yarısından bir fazlasının mahallin en büyük mülki idare amirine yazılı başvurusu veya valinin doğrudan talebi üzerine yetkili seçim kurulunca halk oylaması yapılır. Yapılan oylamada kayıtlı seçmenlerin yarıdan bir fazlasının kabul oyu kullanması halinde, valinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının kararıyla köy kurulur.


(4) Tabii  afete uğramış veya uğrama tehlikesi bulunan köylerin veya köy kısımlarının başka yere yerleştirilmesi, yerinde kalkındırılması imkânı bulunmayan orman içi köylerin veya köy bağlılarının başka yere nakledilmesi,  göçmen olarak kabul edilenlerin bir yere iskânı veya ekonomik, sosyal ve güvenlik sebebiyle köylerin veya köy kısımlarının naklinden dolayı bir yerde köy kurulması, ilgili bakanlıkların görüşü alınarak İçişleri Bakanlığının kararıyla olur.


(5) İkinci fıkraya göre kurulacak köylerin nüfusunun en az 250 olması şarttır.


(6) Köylerin veya belediyelerin bazı kısımlarının bağlı oldukları idari birimden ayrılması suretiyle köy kurulması halinde, ayrıldıkları köyün nüfusunun 250, belediyenin nüfusunun ise 5000’in altına düşmemesi zorunludur.

(7) Nüfusu 250’ün altındaki köyler referandum yoluyla valilik teklifi ve İçişleri Bakanlığının onayı ile   birleştirilir.

(8) Köy kurulmasına dair kararlar Resmi Gazete’de yayımlanır.

(9) Köy kurulmasına ilişkin usul ve esaslar İçişleri Bakanlığı tarafından bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.


Köy sınırının tespiti ve Köy sınırının kesinleşmesi

 

MADDE 6-:(1) Yeni kurulan köyün sınırları valinin görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında ilgili ilçenin kaymakamı, defterdarlık, il sağlık müdürlüğü, çevre ve orman il müdürlüğü, tarım il müdürlüğü, kadastro müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü ve il özel idaresi temsilcilerinden oluşan komisyon tarafından tespit edilir. Komisyon, sınır tespitine ilişkin çalışmalarda yeni kurulan köy ile sınırdaş olan köy ve belediye meclislerinin de görüşünü alır.

 

(2) Komisyon tarafından tespit edilen köy sınırları valinin onayı ile kesinleşir. Valinin onayı ile kesinleşen köy sınırları tapu sicil müdürlüğünce tescil ve ilan edilir. Kesinleşen sınır kararları ile dayanağı olan belgelerin birer örneği; köy muhtarlığına, tapu sicil müdürlüğüne, kadastro müdürlüğüne, komşu köylere, belediyelere ve il özel idaresine gönderilir.


(3) Kesinleşen sınırlar zorunlu nedenler olmadıkça değiştirilmez.




 

 

Sınır uyuşmazlıklarının çözümü

MADDE 7- (1) Bir il dâhilindeki köylerin kendi aralarındaki veya köyler ile belediyeler arasındaki sınır uyuşmazlıkları, kaymakamın görüşü alınmak suretiyle vali tarafından karara bağlanır. Vali, gerektiğinde il genel meclisi veya ilgili belediye meclisinin de görüşüne başvurabilir.


(2) İl ve ilçe sınırlarının değiştirilmesini gerektirecek sınır uyuşmazlıklarında 10/6/1949 tarihli ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu hükümleri uygulanır.


Köy adının değiştirilmesi

MADDE 8- (1) Bir köyün adı, kayıtlı seçmenlerin en az yarıdan bir fazlasının halk oylaması, köy meclisinin talebi ve valinin uygun görüşle teklifi üzerine İçişleri Bakanlığının onayı ile değiştirilir.

(2) Köy adının değiştirilmesine ilişkin karar, Resmi Gazete’de yayımlanır.

 

Köy tüzel kişiliğinin kaldırılması

MADDE 9- (1) Köy tüzel kişiliğinin kaldırılması, aşağıda belirtilen hallerde valinin teklifi üzerine İçişleri Bakanlığının kararıyla olur.

a) Köyde kayıtlı seçmenlerin yarıdan bir fazlasının, köyün tüzel kişiliğinin kaldırılarak yakın bir köye veya belediyeye bağlanma yönündeki yazılı başvurusu,

b) Köylünün diğer yerleşim yerlerine göç etmesi sonucunda, köy meclisini oluşturmak için yeterli nüfusun kal­maması,

c) Köyün 5 inci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca başka bir yere nakledilmesi.


(2) Tüzel kişiliği kaldırılan köylerin tasfiyesi il özel idaresi tarafından yapılır. Başka bir köye veya belediyeye bağlanma suretiyle tüzel kişiliği sona eren köylerin taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa ve 4857 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalışan personeli bağlanılan köy tüzel kişiliğine veya belediyeye intikal eder.


 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Köyün Görev ve Yetkileri

 

 

Köyün görev ve yetkileri

MADDE 10- (1) Köyün görevleri şunlardır:

a) Yol, su ve kanalizasyon gibi tesislerin bakımı, onarımı ve işletilmesi,

b) Çevrenin korunması,

c) Köy mezarlıklarının bakım ve onarımının yapılması,

ç) Köydeki kamuya ait mal ve tesislerin korunup gözetilmesi,

d) Köy kâtibi çalıştırılması,

e) Köy bekçisi ve çoban istihdam edilmesi,

f) Köy sınırları içindeki ormanın korunması,

g) Köyde yapılacak kamu yatırımları için taşınmaz tahsisi,

ğ) Köy içinde veya köyün bağlı bulunduğu il veya ilçe merkezine toplu taşıma hizmetinin yapılması,

h) Köye taşınmaz alınması veya köyün mevcut taşınmazlarının satılması, köye ait taşınmazların kiraya verilmesi ve atıl kalan köy okul ve hazine arazilerinin köy tüzel kişiliğine devredilmesi.


ı) Köye ait menkul ve taşınmaz malların işletilmesi,

i) Bağış kabul edilmesi,

j) Kanunlarla verilmiş görevlerin yapılması,

k) İl özel idaresi veya köylere hizmet götürme birliği ile işbirliği yapılarak katı atık hizmetlerinin yürütülmesi, çöp dökme veya depolama yerlerinin tespit edilmesi,

l) Köyde ihtiyaç duyulan umumi tuvalet, köy konağı, ibadethane, kütüphane, oyun alanı ve spor tesisi gibi diğer tesisler ile kamu binalarının yapılması,

m) Köyde yaşayan yardıma muhtaç kişilere sosyal hizmet ve yardım yapılması,

n) Diğer kamu kurum ve kuruluşları ile işbirliği içinde meslek ve beceri kazandırma kurslarının açılması,

o) Kültür ve sanat, turizm ve tanıtım faaliyetleri ile spor faaliyetleri düzenlenmesi,

ö) Ağaçlandırma, park ve yeşil alan yapılması; bu alanların korunması ve işletilmesi,

p) İhtiyaç halinde, veteriner, mühendis, mimar, teknisyen ve tekniker istihdam edilmesi,

r) Köyde bulunan kamu binaları ve tesislerinin korunması, gerektiğinde bakım ve onarımının yapılması; sağlık ve eğitim tesislerinin ihtiyaçlarının karşılanmasına yardımcı olunması,

s) Köye ait altyapı yatırımlarının yapımı, onarımı ve korunması,

ş) Köyde yapılacak yapıların ruhsata, planlara, fen ve sağlık kurallarına uygunluğu açısından izlenmesi ve tespit edilen aykırılıkların il özel idaresine bildirilmesi,

t)Birbirlerine yakın grup yol ağı ile bağlı köyler ile işbirliği koordinasyon kurulu oluşturulması,

u)Köyler valilik izniyle gelir getirici ekonomik faaliyetlerde bulunması,

ü)Toplu konut yapımına teşvikin sağlanması,

v)Köyler arasında işbirliği ve ortak projeler geliştirilmesi,

 y)Köy sınırları içerisinde bulunan diğer gelir getirici projeler köye doğru akan hizmetlerle bölgesel kuruluşları,devlet hizmetleri ve merkezi idarenin üstlendiği kamusal işlemler için uygulama projelerine devam edilmelisi,


(2) Hizmetlerin yerine getirilmesinde öncelik sırası, köyün mali durumu ve hizmetin ivediliği dikkate alınarak köy meclisinin kararı ile belirlenir.


(3) Köyün görev, sorumluluk ve yetki alanı köy sınırları dâhilidir.



İKİNCİ KISIM

Organlar

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Köy Meclisi

 

Köy organları

MADDE 11- (1) Köy organları; köy meclisi ve muhtardan oluşur.

 

Köy meclisi

MADDE 12- (1) Köy meclisi; köyün karar organıdır ve ilgili kanunda gösterilen esas ve usullere göre seçilmiş üyelerden oluşur.


(2) Köy meclisi;

a) Birinci grup köylerde muhtarın başkanlığında sekiz üyeden,

b) İkinci grup köylerde muhtarın başkanlığında altı üyeden,

c) Üçüncü grup köylerde muhtarın başkanlığında dört üyeden, oluşur.

Köy meclisinin görev ve yetkileri

MADDE 13- (1) Köy meclisinin görev ve yetkileri şunlardır;

a) Bütçe ve kesin hesabı kabul etmek,

b) Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine ve süresi on yılı geçmemek üzere kiralanmasına karar vermek,

c) Köy adına yapılacak kamulaştırmalar için kamu yararı kararı almak,

ç) Şartlı bağışları kabul etmek,

d) Köy tarafından kullanıma sunulan mal ve hizmetlerin ücret tarifesini belirlemek,

e) Köy bağlısı, meydan, yol, sokak, cadde ve benzeri yerlere ad vermek,

f) Şebekeli içme suyu olan köylerde, her konut için su sayacı takılması zorunluluğu getirilip getirilmeyeceğine karar vermek,

g) Diğer mahallî idarelerle birlik kurulmasına, kurulmuş birliklere katılmaya veya ayrılmaya karar vermek,

h)Köyde kamu mallarına zarar veren kişileri tespit etmek  kanunun gerektirdiği uyarı ve cezaları karara bağlamak,

(2) Köye ait taşınmazları, aslî görev ve hizmetlerinde kullanılmak üzere bedelli veya bedelsiz olarak İl özel idaresi ve köylere hizmet götürme birliklerine devir veya süresi yirmi beş yılı geçmemek üzere tahsise karar vermek.

(3)Köyü ilgilendiren önemli işlerin karara bağlanması için tüm seçmenlerin görüş ve düşüncelerini tespit etmek için anket düzenlenir ve Anket sonuçları uygulanır  


 Köy meclisinin toplantısı

MADDE 14- (1) Köy meclisi, seçim sonuçlarının ilânından itibaren beş gün içinde muhtarın başkanlığında kendiliğinden toplanır. 


(2) Köy meclisi, toplantı yeri olarak belirlenen yerde, her ayın ilk işgünü kendiliğinden toplanır. Toplantı süresi en fazla iki iş günüdür. Köy bütçesinin görüşüldüğü aralık ayındaki meclis toplantısının süresi en fazla beş iş günüdür.


(3) Meclis gündemi, muhtar tarafından doğrudan veya üyelerin teklifi üzerine belirlenir.


(4) Köy muhtarı acil durumlarda lüzum görmesi halinde köy meclisini toplantıya çağırabilir.


(5) Meclis, üye tam sayısının salt çoğunluğuyla toplanır ve katılanların salt çoğunluğuyla karar alır. Karar yeter sayısı birinci grup köy meclisinde en az dört, ikinci grup köy meclisinde en az üç ve üçüncü grup köy meclisinde en az ikidir.


(6) Oylamada eşitlik çıkması durumunda muhtarın bulunduğu taraf çoğunluk sayılır.

(7) Mecliste oylamalar kapalı veya açık oylama yöntemi ile yapılır.


(8) Meclisin toplanmasında, üye tam sayısının salt çoğunluğu sağlanamadığı takdirde muhtar, önceden gün ve saatini ilan ederek en geç üç gün içinde toplanmak üzere meclisi tatil eder. Müteakip toplantı, katılan üyeler ile yapılır.


(9) Oy verme kapalı veya açık kabul veya ret şeklinde olur.


(10) Meclis kararları, muhtar ve toplantıya katılan üyeler tarafından imzalanır ve uygun araçlarla köyde ilan edilir.

(11) Köy meclisinin toplantıları alenidir.

 

Meclis kararlarının onayı

MADDE 15- (1) Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına,  kiralanmasına, tahsis veya devrine ilişkin kararlar; kamulaştırma için kamu yararı kararları; ücret tarifelerine ilişkin kararlar; genel emir ve düzenlemeye ilişkin kararlar; köy bağlısı, meydan, yol, sokak, cadde ve benzerlerine ad vermeye ilişkin kararlar mahallin en büyük mülki idare amirinin onayına tabidir.


(2) Köy bağlılarına ad verilmesine ilişkin kararlar mahallin en büyük mülki idare amirinin onayından sonra İçişleri Bakanlığına bildirilir.


Yasaklar ve yükümlülükler 

MADDE 16- (1) Köylerde muhtar ve meclis üyeleri, münhasıran kendileri, ikinci derece dâhil kan ve kayın hısımları ve evlatlıkları ile ilgili işlerin görüşüldüğü meclis toplantılarına katılamazlar.


(2)Köylerde muhtar ve meclis üyeleri görevleri süresince ve görevlerinin sona ermesinden itibaren bir yıl süreyle köy tüzel kişiliğine karşı doğrudan veya dolaylı olarak taahhüde giremez, komisyonculuk ve temsilcilik yapamazlar.


Meclis üyeliğinin sona ermesi

MADDE 17- (1) Meclis üyeliği, ölüm ve istifa durumunda kendiliğinden sona erer. Meclis üyeliğinden istifa dilekçesi mahallin en büyük mülki idare amirine verilir.


(2) Özürsüz veya izinsiz olarak arka arkaya üç toplantıya veya bir yıl içinde yapılan toplantıların yarısına katılmayan üyenin, üyeliğinin düşmesine, savunması alındıktan sonra meclis üye tam sayısının salt çoğunluğuyla karar verilir.


(3) Meclis üyeliğine seçilme yeterliğinin kaybedilmesi durumunda üyeliğin düşmesine, valinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının bildirimi üzerine Danıştay tarafından karar verilir.

 

Köy meclisinin feshi

MADDE 18- (1) Köy meclisi;

a) Kendisine kanunla verilen görevleri süresi içinde yapmayı ihmal eder ve bu durum köye ait işleri sekteye veya gecikmeye uğratırsa,

b) Köye verilen görevlerle ilgisi olmayan siyasî konularda karar alırsa,

valinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının bildirimi üzerine Danıştay tarafından feshedilir.


(2) Bu şekilde feshedilen meclisin yerine seçilen meclis, kalan süreyi tamamlar.


Boşalan meclisin görevinin yerine getirilmesi

MADDE 19- (1) Köy meclisinin;

a) Danıştay tarafından feshi,

b) Meclis üye tam sayısının yarıdan fazlasının tutuklanması,

c) Yedek üyelerin getirilmesinden sonra üye sayısının, meclis üye tam sayısının yarısından aşağı düşmesi,

ç) Geçici olarak görevden uzaklaştırılması,

Hallerinde, meclis çalışabilir duruma gelinceye veya yeni meclis seçimi yapılıncaya kadar meclis görevi, mahallin en büyük mülki idare amirinin kamu görevlileri ya da köyden bu göreve seçilme yeterliliğine sahip kişiler arasından görevlendireceği üç kişi tarafından yürütülür.

 

 

İKİNCİ BÖLÜM

Muhtar

 

 

Muhtar

MADDE 20- (1) Muhtar, ilgili Kanunda gösterilen esaslara göre seçilir.

(2) Muhtar, köyün başı ve tüzel kişiliğinin temsilcisidir. Bu sıfatla meclisin aldığı kararları uygular.


Muhtarın görev ve yetkileri

MADDE 21- (1) Muhtarın görevleri şunlardır:

a) Köyün hak ve menfaatlerini korumak.

b) Köy tüzel kişiliğinin başı sıfatıyla, davacı veya davalı olarak yargı yerlerinde; resmi dairelerde ve törenlerde köyü temsil etmek veya ettirmek.

c) Nikâh kıymak.

ç) Köy organlarına başkanlık etmek.

d) Köyün taşınır ve taşınmaz mallarını idare etmek.

e) Kamulaştırma kararlarını uygulamak.

f)Taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulamak; süresi üç yılı geçmemek üzere kiralanmasına karar vermek.

g) Köyün gelir ve alacaklarını takip ve tahsil etmek.

ğ) Köy meclisinin kararlarını uygulamak

h) Köy meclisinin kararına istinaden köy adına sözleşme yapmak.

ı) Köy bütçesiyle ilgili olarak muhtara verilen görevleri yerine getirmek.

i) Köyde çalışacak personeli görevlendirmek ve bunlarla sözleşme yapmak.

j) Şartsız bağışları kabul etmek.

k) Köye gelen veya köyde vazife yapan kamu görevlilerine yardımcı olmak.

l) Köyde dirlik ve düzenin korunması ile köylünün sağlığının muhafazası ve çevrenin korunmasını sağlamak, bunlarla ilgili olarak gerektiğinde mahallin en büyük mülki idare amirine müracaat etmek.

m) Diğer kanunlarla köy muhtarına verilen görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak.

n) Doğrudan köy meclisine verilmemiş görev ve hizmetleri yapmak.

o) Mahallin en büyük mülki idare amirince kendisine verilen görevleri yapmak.


Muhtarlığın sona ermesi

MADDE 22- (1) Köy muhtarlığı, ölüm ve istifa hallerinde kendiliğinden sona erer. İstifa mahallin en büyük mülki idare amirine verilir.


(2) Muhtarın;

a) Mazeretsiz ve kesintisiz olarak otuz günden fazla görevini terk etmesi ve bu durumun mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından belirlenmesi,

b) Seçilme yeterliliğini kaybetmesi,

c) Görevini sürdürmesine engel bir hastalık veya sakatlık durumunun yetkili sağlık kuruluşu raporuyla belgelenmesi,

ç) Meclisin feshine neden olan eylem ve işlemlere katılması,

            Hallerinden birinin meydana gelmesi durumunda, valinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının bildirimi üzerine Danıştay kararıyla muhtarlık görevi sona erer.


Muhtarlığın boşalması halinde yapılacak işlem

MADDE 23- (1) Muhtarlığın herhangi bir nedenle boşalması durumunda, mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından köy meclisinin on gün içinde toplanması sağlanır. Meclis, en yaşlı üyenin başkanlığında toplanarak; muhtarlığın boşalması veya seçim dönemini aşacak şekilde kamu hizmetinden yasaklanması halinde muhtar; muhtarın görevden uzaklaştırılması, tutuklanması veya seçim dönemini aşmayacak biçimde kamu hizmetinden yasaklaması halinde bir muhtar vekili seçer.


(2) Muhtar veya muhtar vekili seçilinceye kadar muhtarlık görevi, mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından meclis üyeleri arasından görevlendirilecek üye tarafından yürütülür.


(3) Muhtar veya muhtar vekili seçimi en geç onbeş gün içinde tamamlanmadığı takdirde köy meclisinin feshine ilişkin hükümler uygulanır.


(4) Muhtarlığın boşalması ile birlikte meclis de feshedilmiş ise mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından muhtar seçilme yeterliliğine sahip seçmenler arasından muhtar görevlendirilir.


(5)Yeni muhtarın görev süresi, yerine seçildiği muhtarın görev süresi ile sınırlıdır. Muhtar vekili, yeni muhtar seçilinceye veya görevden uzaklaştırılmış ya da tutuklanmış olan muhtar göreve dönünceye kadar görev yapar.


(6) Muhtar meclis üyeleri arasından seçilir. İlk iki oylamada üye tam sayısının üçte iki ve üçüncü oylamada üye tam sayısının salt çoğunluğu aranır. Üçüncü oylamada salt çoğunluk sağlanamazsa, bu oylamada en çok oy alan iki aday için dördüncü oylama yapılır. Dördüncü oylamada en fazla oy alan üye, muhtar seçilmiş olur. Oyların eşitliği durumunda kur'a çekilir.

 

 

Muhtarın izin hakkı

MADDE 24- (1) Köy muhtarının yıllık otuz gün izin hakkı vardır. İzinli olduğu dönem içinde meclis üyeleri arasından muhtar tarafından seçilen üye muhtarlığa vekâlet eder.


(2) Muhtarın izne ayrılışı ve vekâlet edecek köy meclis üyesinin ismi mahallin en büyük mülki idare amirine bildirilir.

3)Köy meclisleri, yılda bir defaya mahsus olmak üzere otuz gün izin kullanırlar. Ancak bu izin acil durumlarda uygulanmaz.

Muhtar ödeneği

MADDE 25- (1) Köy muhtarlarına Birinci,İkinci,Üçüncü grup köylerde, şehir ve kasaba muhtarlarına 15.000 gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda net ödenek verilir gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda net ödenek verilir.


(2) Bu gösterge rakamını, muhtarlıkların bulunduğu yerleşim biriminin idarî yapısı ve nüfusu gibi kriterleri ayrı ayrı veya birlikte dikkate almak suretiyle İçişleri Bakanlığının görüşü ve Maliye Bakanlığının teklifi üzerine bir katına kadar artırmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

(3) Muhtarın görevli, izinli ve hasta bulunduğu sürelerde ödeneğinin yarısı kendisine, yarısı da muhtarlığa vekâlet eden kişiye ödenir.

(4) Köy ve şehir ve kasaba muhtarlarının sosyal güvenlik primleri muhtarlık ödeneğinin ödendiği kurum tarafından doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenir.

(5) Muhtar ödenekleri birinci ve ikinci grup köylerde köy bütçesinden, üçüncü grup köylerde köyün üyesi olduğu köylere hizmet götürme birliği bütçesinden, şehir ve kasaba muhtarlarının ödeneği ise, İçişleri Bakanlığı bütçesinden ödenir. İçişleri Bakanlığı bütçesine bu amaçla konulan ödenek her ay ilgili il özel idarelerine aktarılmak suretiyle ödenir.

(6) Köy ve mahalle muhtarlarına yapılacak ödemeler, damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz,Haciz edilemez.

(7) Köy ve mahalle muhtarlarından bir sosyal güvenlik kurumundan emekli aylığı almakta bulunanların bu aylıkları muhtarlık ödeneğinden dolayı kesilmez.

(8)657 sayılı Devlet Memurları Kanunu uyarınca Devlet memurları ile bakmakla yükümlü bulundukları için uygulanan sosyal hak ve yardımlar, aynı esas ve usullere göre  mahalle ve köy muhtarları ile bakmakla yükümlü bulundukları için de uygulanır.

(9) Köy ve mahalle muhtarlarına verilecek ödeneğin özel idare bütçelerine aktarılması, köy ve mahalle muhtarlarına ödenmesinin esas ve usulleri; köy ve mahalle muhtarları ve meclisleri tarafından verilecek resmi evraka ait basılı kâğıtların tip, örnek ve bedellerine ilişkin hususlar Maliye Bakanlığının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Organlara İlişkin Ortak Hükümler

 

 

Köy organlarının tarafsızlığı

MADDE 26- (1) Köy muhtarlığı ve köy meclis üyeliği için siyasi partiler aday gösteremez.


(2) Köy muhtarı ile meclis üyeleri görev yaptığı süre içerisinde herhangi bir siyasi partinin teşkilatında görev alamaz. 

           

Görevden uzaklaştırma

MADDE 27- (1)    İl merkezine bağlı köylerde vali, ilçelere bağlı köylerde kaymakamlar, muhtarın köy işlerini ve kanunlarla verilen diğer görevlerini yapmadığını görürlerse muhtara yazılı ihtarda bulunurlar. Buna rağmen iş görmeyen muhtar, yetkili idare kurulu kararı, İçişleri Bakanı’nın bildirimi üzerine Danıştay kararıyla ile görevinden uzaklaştırılır.

(2)Muhtarın dava açma hakkı saklıdır.

 

 

 

Davalarda temsil

MADDE 28- (1) Köy tüzel kişiliği ile davacı ve davalı olan muhtar ve köy meclisi üyeleri bu davalarda köy tüzel kişiliğini temsil edemezler. Muhtarın köy tüzel kişiliği ile davacı ve davalı olması halinde yetkili temsilciyi köy meclisi seçer.

 

Muhtara karşı işlenen suçlar

MADDE 29- Köy muhtarına köy işlerini gördükleri zaman karşı gelen ve kötü söyleyenler Devlet memuruna karşı koyanlar gibi ceza görürler.

 

 

 

 

ÜÇÜNCÜ KISIM

Personel ve Mali Hükümler

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Köy Personeli

 

Köy personeli

MADDE 30- (1) İhtiyaç halinde köylerde; mimar, mühendis, veteriner, teknisyen, tekniker, köy kâtibi, bekçi, işçi ve çoban İş Kanunu hükümlerine göre yıllık veya kısmi zamanlı sözleşme ile çalıştırılabilir.


(2) Köylerin, birinci fıkra hükümlerine göre sözleşmeli olarak istihdam ettikleri personele ödenecek net ücret, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda belirtilen aynı kadro unvanlı personel için birinci derecenin birinci kademesi esas alınmak suretiyle tespit edilecek her türlü ödemeler toplamının net tutarını geçmemek üzere köy meclisi kararıyla belirlenir. Genel hükümlere göre birinci dereceden kadro ihdas edilemeyen kadro unvanları için ise o kadro unvanından ihdası yapılmış en yüksek kadro derecesinin birinci kademesi esas alınır ve yapılacak ödemenin azami tutarı yukarıda belirtilen usule göre tespit olunur.


(3) Kısmi zamanlı olarak çalıştırılacak personele ödenecek net ücret, aynı unvanlı kadroların birinci derecesinin birinci kademesi için yapılması gereken bütün ödemeler toplamının net tutarının yarısını geçmemek ve çalıştırılacak süre ile orantılı olmak üzere köy meclisi kararı ile tespit edilir. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli personel olarak çalıştırılanlar için iş sonu tazminatı ödenmez ve işsizlik sigortası primi yatırılmaz. Bunlardan yaptıkları başka işler sebebiyle herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tâbi olanlar için sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası primi yatırılmaz ve aynı kişi birden fazla köyde çalıştırılamaz.


(4) Birinci fıkra hükümleri uyarınca çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez. Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır.


(5) Köy gruplarına göre köylere tahsis edilecek kadroların unvanlar itibarıyla sayıları, dereceleri ve çalışma usul ve esasları ile çalışanlarla yapılacak sözleşmelerin kapsamı, süresi ve şekli İçişleri Bakanlığı tarafından bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde çıkarılacak yönetmelik ile düzenlenir.

 

Köy bekçisi

MADDE 31- (1) Köyde muhtarın gözetiminde emniyeti sağlamakla görevli olarak köy bekçisi çalıştırılabilir. Köy bekçisi aynı zamanda çiftçi mallarının, ormanın, milli park alanlarının ve diğer köy malları ile Devlete ait malların korunmasından da sorumludur. Mahallin en büyük mülki idare amiri gerek gördüğü durum ve zamanlarda köy bekçilerine ek görevler verebilir. Köy bekçileri silahlıdırlar. Kendilerine karşı gelenler jandarmaya karşı gelmiş gibi ceza görürler. Köy bekçisi muhtarın teklifi ve mahallin en büyük mülki idare amiri onayı ile görevlendirilir. Köy bekçilerinin eğitimi ve denetimi mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından yapılır.


(2) Köy bekçilerinin zor ve silah kullanma, arama gibi görevlerini ifaya ilişkin hususlarla ilgili olarak bu Kanunda hüküm bulunmayan durumlarda 4/7/1934 tarihli ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanununun hükümleri uygulanır.

 

 

İKİNCİ BÖLÜM

Gelir ve Giderler

 

 

Köyün gelirleri

MADDE 32- (1) Köyün gelirleri şunlardır:

a)      Genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılacak binde beşi oranında pay,

b)      Bakanlıklar ve diğer merkezi idare kuruluşları tarafından gönderilen tahsisli ödenekler hariç, il özel idarelerinin gerçekleşen en son yıl bütçe gelirlerinin yüzde biri oranında ayrılacak pay,

c)      Kamu kurum ve kuruluşlarından proje karşılığı veya karşılıksız aktarılan her türlü kaynak,

ç)  Taşınmaz ve kira gelirleri,

d)      Ücret tarifelerinden elde edilen gelirler,

e)      Faiz ve ceza gelirleri,

f)        Bağış ve yardımlar,

g)      Köyler valilik izniyle, gelir getirici istihdam yaratıcı ekonomik  faaliyetlerde bulunması,

h) Yeni imar planları ve inşaat planları ile ilgili ruhsat gelirlerinden yüzde üçü oranında pay,

 ı)  Belediye emlak vergisinden köyler için ayrılacak yüzde bir oranında pay

 i) Orman gelirlerinden elde edilecek  payların yüzde bir bölümünün köy bütçesine aktarılması.

j)   Kum,çakıl ve köyün diğer madenlerinden elde edilecek yüzde bir pay

k)  Diğer gelirler.


(2) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen pay, Maliye Bakanlığı tarafından aylık olarak hesap edilmek suretiyle her ayın onuncu gününe kadar İller Bankasına gönderilir. İller Bankasına gönderilen paylar nüfus esasına göre her köy adına tahakkuk ettirilir. Tahakkuk ettirilen paylardan birinci ve ikinci gruba giren köylerin paylarının yüzde ellisi bağlı olduğu ilçenin köylere hizmet götürme birliği hesabına kalan yüzde ellisi ise bu köylerin hesabına İller Bankası tarafından,  üçüncü gruba giren köylerin toplam payı bu köylerin bağlı olduğu ilçenin köylere hizmet götürme birliğinin hesabına doğrudan aktarılır.


(3) Birinci fıkranın (b) Bendinde belirtilen pay, il özel idareleri tarafından aylık taksitler halinde nüfus esasına göre tahakkuk ettirilir ve her ayın onuncu gününe kadar ilgili köylere hizmet götürme birlikleri ve köy muhtarlıkları hesabına aktarılır. Tahakkuk ettirilen paylardan birinci ve ikinci gruba giren köylerin paylarının yüzde ellisi bağlı olduğu ilçenin köylere hizmet götürme birliği hesabına, kalan yüzde ellisi ise bu köylerin hesabına, üçüncü gruba giren köylerin toplam payı bu köylerin bağlı olduğu ilçenin köylere hizmet götürme birliğinin hesabına doğrudan aktarılır


(4) İkinci fıkrada belirtilen orana göre ayrılan köy payı köylerin nüfusuna göre İller Bankası tarafından köy ve köylere hizmet götürme birliklerine dağıtılır.


 (5) Diğer  Kanunlarda öngörülen hükümlere istinaden köylere aktarılması gereken paylardan birinci ve ikinci gruba giren köylere aktarılması gereken payların yüzde ellisi bağlı olduğu ilçenin köylere hizmet götürme birliği hesabına kalan yüzde ellisi ise ilgili köylerin hesabına, üçüncü grup köylere ait paylar ise doğrudan bu köylerin bağlı olduğu ilçenin köylere hizmet götürme birliği hesabına aktarılır. 

 

Köyün giderleri

MADDE 33- (1) Köyün giderleri şunlardır:

a) Köy binaları, tesisleri ile araç ve malzemelerinin temini, yapımı, bakımı ve onarımı için yapılan giderler,

b) Personel giderleri,

c) Her türlü altyapı, yapım, onarım ve bakım giderleri,

ç) Gelirlerin tahsili için yapılacak giderler,

d) Mezarlıkların tesisi, korunması ve bakımına ilişkin giderler,

e) Dava, takip ve icra giderleri,

f) Bu Kanun ve diğer kanunlarla köye verilen görevlerin yerine getirilmesi için yapılan giderler,

g) Diğer giderler.



ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Köy Bütçesi ve Denetim

 

 

Köy bütçesi

MADDE 34- (1) Birinci ve ikinci gruba giren köylerde bütçe hazırlanması zorunludur. Bütçe her yıl bir ocakta yürürlüğe girecek şekilde hazırlanır ve yıllık olarak uygulanır.


(2)  üçüncü gruba giren köylerde bütçe yapılması zorunlu değildir. Bütçe yapılmayan köylerde gelir ve gider hesabı tutulur. Yılsonunda gelir ve giderlerin kesin hesabı çıkarılarak köy meclisinde görüşülerek karara bağlanır.


(3) Köyün her türlü gelir ve giderlerinin bütçe ya da gelir ve gider hesaplarında muhasebeleştirilmesi zorunludur.


(4) Köy muhtarı tarafından hazırlanan bütçe tasarısı veya gelir-gider hesabı, kasım ayı sonuna kadar meclise sunulur. Meclis bütçe tasarısını aralık ayının başında görüşmek suretiyle aynen veya değiştirerek kabul eder.


(5) Köy bütçesinin harcama yetkilisi köy meclisi kararı ile muhtardır.


(6) Herhangi bir nedenle köy bütçesinin kesinleşmemesi halinde önceki yılın bütçesi uygulanır.


(7) Köylerin bir önceki bütçe dönemine ilişkin gelir ve giderleri, toplam yatırımları ve kesin hesapları, haziran ayı içinde İçişleri Bakanlığı tarafından birleştirilerek ilan edilir.


(8) Köy bütçesi ile kesin hesap muhasebe işlemlerine ilişkin esas ve usûller ile İçişleri Bakanlığı tarafından yayınlanacak köylerin mali durumlarına ilişkin rapor, Maliye Bakanlığının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığı tarafından bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.


Kesin hesap

MADDE 35- (1) Yılı bütçesinin kesin hesabı, muhtar tarafından hesap döneminin bitiminden sonra şubat ayı içinde meclise sunulur. Meclis tarafından kabul edilir.

 

Denetim

MADDE 36- (1) Köy idaresinin gelir ve giderleri ile diğer idari işlemleri ilgisine göre valilik ve kaymakamlıklar tarafından denetlenir.


(2) Denetim sonucunda tespit edilen kamu zararı, illerde valinin görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, defterdar, il özel idaresi genel sekreteri, mahalli idareler müdürü ve idare kurulu müdüründen oluşacak komisyon tarafından karara bağlanır.


(3) Komisyon kararına karşı yapılacak itirazlar, idare mahkemeleri tarafından kesin hükme bağlanır.


(4) Denetim sonucunda tespit edilen kamu zararı ilgililerden 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Kanunu hükümlerine göre tahsil edilir.


(5) Denetimin usul ve esasları, zamanı, denetimde görevlendirilecekler ile oluşacak kamu zararının tahsil usulü gibi hususlar Sayıştay’ın ve Maliye Bakanlığının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığı tarafından bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde çıkarılacak yönetmelik ile düzenlenir.


        DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Diğer Mali Hükümler



Köylerde ihale uygulaması

MADDE 37- (1) Köyün her türlü alım, satım, hizmet, yapım, kira, trampa, mülkiyetin gayri ayni hak tesisi ve taşıma işleri, İçişleri Bakanlığı tarafından bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.


Köylerde ihale komisyonu ve yasaklar

MADDE 38- (1) Köylerde ihale komisyonu köy meclisidir.


(2) İhalelerde;

a) Hile, tehdit, nüfuz kullanma, vaat, çıkar sağlama, anlaşma, sahte belge veya sahte teminat düzenlemek, irtikâp ve rüşvet suretiyle veya başka yolların kullanılması şeklinde ihale işlerine fesat karıştırmak ve buna teşebbüs etmek,

b) 4/1/2002 tarih ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu, 5/1/2002 tarih ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu, 8/9/1983 tarih ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümleri gereğince geçici veya sürekli olarak kamu ihalelerine katılmaya yasaklı olduğu halde ihaleye katılmak veya ihalede isteklilere anlaşma teklifinde bulunmak ya da herhangi bir surette katılımı engellemek, yasaktır.


(3) İkinci fıkrada belirtilen yasaklara aykırı davranışlar tespit edildiği takdirde, ilgili firma ve firma hissesinin yüzde ellisinden fazlasına sahip ortakları hakkında bir yıl süre ile bütün kamu kurum ve kuruluşları ihalelerinden yasaklama kararı verilir. Taahhüdünü sözleşme ve şartname hükümlerine uygun olarak yerine getirmeyen istekliler hakkında ise altı ay süre ile bütün kamu kurum ve kuruluşları ihalelerinden yasaklama kararı verilir. İhaleden yasaklama kararları ilgili köy muhtarlığının teklifi ve mahallin en büyük mülki idare amirinin yasaklama yönündeki olumlu görüşüne dayanarak vali tarafından verilir.

Köye tanınan muafiyet

MADDE 39- (1) Köyün kamu hizmetine ayrılan veya kamunun yararlanmasına açık, gelir getirmeyen taşınmazları ve bunların inşa ve kullanımları ile iş makinesi alımı işlemleri Katma Değer Vergisi ve Özel Tüketim Vergisi de dâhil her türlü vergi, resim, harç, katılma ve katkı paylarından muaftır.

Muhtarların İl genel Meclis ve Belediye Meclislerinde temsili

 

MADDE 40-a)Köy muhtarları kendi aralarında seçecekleri bir temsilci ile İl genel meclisinde temsil edilirler.

b)Mahalle muhtarları her belediye seçim bölgesinde seçecekleri bir temsilci ile Belediye Meclislerinde temsil edilirler.

c) a ve b bendinde seçilen temsilciler,söz söyleme ve oy kullanma hakları bulunur.



DÖRDÜNCÜ KISIM

Yenileme Planı ve Köy Yerleşim Alanı

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Kırsal Alan Yenileme Planı

 

 

Köy yenileme planı

           MADDE 41-  (1) Köylerde; tarıma ilişkin ortak kullanım alanları ve organize tarım alanları ile hayvancılık alanlarının oluşturulması, yerleşim alanları ve hayvan barınaklarının ayrılması, çevre düzenlemesi ve konut kültür ilişkisini gözetecek şekilde yapılaşmanın sağlanması, rekreasyon alanları ve her türlü sosyal donatı alanları oluşturulması,  köyün tarihî ve kültürel dokusunun korunması ve afet riskine karşı tedbirler alınması amacıyla köy yenileme planı yapılabilir.


(2) Hangi köylerde köy yenileme planı uygulaması yapılacağına valinin teklifi üzerine il genel meclisi tarafından karar verilir. Köy yenileme planı il özel idaresi tarafından yapılır veya yaptırılır. Köy yenileme planının uygulaması vali tarafından yürütülür. Plan; köyün mal varlığı, imar durumu, yeşil alan varlığı, ortak kullanılacak yapılar, tarihi ve kültürel yapıların korunması ve benzeri konularda uyulması gereken ilke, esas ve usulleri kapsar. 


(3) Köy yenileme planı kapsamında bulunan yapıların boşaltılması, yıkımı ve kamulaştırılmasında 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümleri uygulanır. Mülk sahipleri tarafından açılacak davalar, mahkemelerde öncelikle görüşülür ve karara bağlanır. Yapıların boşaltılması, yıkılması ve kamulaştırılmasında anlaşma yolu esastır. Bu alanlarda, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27 nci maddesine göre verilecek kamulaştırmanın aceleliğine il genel meclisi tarafından karar verilir. Gayrimenkullerin kamulaştırma bedelinin tespitinde köy yenileme planı ilanı tarihindeki rayiç değeri esas alınır ve ödeme tarihinde yıllık Üretici Fiyat Endeksi (ÜFE) esas alınarak enflasyon farkı ilave edilir. Köy yenileme planı uygulaması yapılan köylerde yer alan kamuya ait gayrimenkuller il özel idarelerinin bu yöndeki talebi üzerine, harca esas değer üzerinden il özel idarelerine devredilir.


(4) Köy yenileme planı uygulaması yapılan köylerde, il özel idaresi ve köye ait gayrimenkuller ile kamulaştırılan gayrimenkuller üzerindeki inşaatların tamamı il özel idareleri tarafından yapılır veya yaptırılır. İl özel idareleri ile anlaşma yapmayan ve/veya il özel idarelerince kamulaştırılmasına gerek duyulmayan gayrimenkullerin sahipleri proje alanının herhangi bir bölümünde parselasyon planı ile kendilerine ayrılan ada veya parsellerde imar haklarını kullanırlar.


(5) Köy yenileme planı uygulaması yapılan alanlarda yapılacak alt yapı ve rekreasyon harcamaları, proje ortak gideri sayılır. İl özel idarelerine ait inşatların proje ortak giderleri il özel idareleri tarafından karşılanır. Kendilerine ayrı ada veya parsel tahsis edilen gayrimenkul sahipleri ile kamulaştırma dışı kalan gayrimenkul sahipleri, sahip oldukları inşaatın toplam metrekaresi oranında proje ortak giderlerine katılmak zorundadır. Proje ortak gideri ödenmeden, yapı kullanma izni verilemez; su, doğalgaz ve elektrik bağlanamaz. Ancak, köy yenileme planı uygulamasında, masrafların yüzde yetmişbeşine kadar olan kısmı il özel idaresi tarafından karşılanabilir. Bu oranı belirlemeye il genel meclisleri yetkilidir.  Geri kalan masraflar hak sahipleri tarafından karşılanır.


(6) Kesinleşen köy yenileme planları, plan sınırları içindeki gayrimenkullerin tapu kütüğünün beyanlar hanesine kaydedilmek üzere tapu sicil müdürlüğüne ve paftasında gösterilmek üzere kadastro müdürlüğüne bildirilir. Söz konusu gayrimenkullerin kaydında meydana gelen değişiklikler il özel idaresine bildirilir.


(7) Köy yenileme planı yapılan köylerde; ifraz, tevhit, sınırlı ayni hak tesisi ve terkini, cins değişikliği ve yapı ruhsatı verilmesine ilişkin işlemler il özel idaresinin izni ile yapılır. Bu yerlerde devam eden inşaatlardan, projeye uygunluğu il özel idaresi tarafından kabul edilenler dışındaki diğer inşaatlar beş yıl süreyle durdurulur. Bu sürenin sonunda durdurma kararının devam edip etmeyeceğine il özel idaresi tarafından karar verilir. Toplam durdurma süresi on yılı geçemez.


  (8) İl özel idareleri, köy yenileme planını uygulamak amacıyla; imar uygulaması yapmaya, imar uygulaması yapılan alanlardaki taşınmazların değerlerini tespit etmeye ve bu değer üzerinden hak sahiplerine dağıtım yapmaya veya hâsılat paylaşımını esas alan uygulamalar yapmaya yetkilidir.


(9) Köy yenileme planı uygulaması sırasında, tapu kayıtlarında mülkiyet hanesi açık olan veya ayni hakları davalı olan taşınmazlar doğrudan kamulaştırılarak bedelleri, mahkemece tayin edilen bankaya hak sahipleri adına bloke edilir. İl özel idaresi köy yenileme planı uygulama alanında bulunan taşınmazların kamulaştırılması sırasında veraset ilamı çıkarmaya veya tapudaki kayıt malikine göre işlem yapmaya yetkilidir.


(10) Köy yenileme planı kapsamındaki işler, diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mahalli idare birlikleri ile ortak hizmet projeleriyle de gerçekleştirilebilir.


(11) Belediye mücavir alan sınırları içinde kalan köylerde, köy yenileme planı uygulaması, köy tüzel kişiliği ile işbirliği içinde ikinci fıkra hariç yukarıda belirtilen esaslara uygun olarak belediye tarafından yapılır.


(12) 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamına giren korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları, koruma alanları ve sit alanlarında 2863 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.


(13) Köy yenileme planına ilişkin usul ve esaslar Bayındırlık ve İskân Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle, İçişleri Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.

 

 

 

 

İKİNCİ BÖLÜM

Köy Yerleşim Planı

 

 

Köy Yerleşim Planı

MADDE 42- (1) Köy yerleşim planı, köyün yerleşik alan sınırını, bu alan içerisindeki yerleşim parsellerini, hâlihazır konut ve diğer yapılarla ortak kullanımda olan yapılarının yerleşim düzenini, köy içi yolları ve bağlantılarını gösterir. Köy yerleşim planı, köyün mevcut yerleşimini ve gerektiğinde gelişme alanını ihtiva eder.


(2) Köy yerleşim planları köy meclislerinin kararı üzerine il özel idaresi tarafından yaptırılır.  Köyün mevcut yerleşiminin ve gelişme alanının ihtiyaca cevap vermemesi halinde köy yerleşim planı yenilenir.


(3) Köy yerleşim planının hazırlanması, il özel idaresi, bayındırlık ve iskân il müdürlüğü, tarım il müdürlüğü ve vali tarafından belirlenecek diğer kuruluş temsilcileri ile köy muhtarından oluşan komisyon tarafından yapılır. Komisyona vali veya görevlendireceği kişi başkanlık eder.


(4) Köy yerleşim planı hazırlama komisyonu, köyün hâlihazır yerleşimi, gelişme durumu ve konut ile diğer ihtiyaçlarını göz önüne alarak köy yerleşim planını düzenler. Bu plan il genel meclisi tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girer. Köy muhtarı köy meclisinin kararına dayanarak komisyon kararına karşı en geç otuz gün içinde valiliğe itiraz edebilir, itiraz il genel meclisinin ilk toplantısında öncelikle karara bağlanır.


(5) Köy yerleşim planında belirlenen yerleşim alanı içinde kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler, Hazinenin mülkiyetinde olup kamu hizmetine tahsis edilmemiş taşınmazlar, orman vasfını kaybetmiş yerler, meralar ile köyün ihtiyaç duymadığı; yaylak, kışlak, çayır, harman yeri ve benzeri ortak kullanım alanları da köy yerleşim plânının onayı ile bu vasıflarını kendiliğinden kaybeder. Bu yerler valilikçe köy tüzel kişiliği adına tapuya tescil edilir.


(6) Köy yerleşim planına göre, köy tüzel kişiliği adına tescil edilen parseller, en çok 2000 m² olmak üzere, köy nüfusuna kayıtlı veya köyde ikamet eden evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine köy meclisi kararı ile rayiç bedel üzerinden satılır. Satış bedeli peşin veya en çok beş yılda ve beş eşit taksitte tahsil edilir. Tahsil edilen miktarın yüzde ellisi planı uygulayan il özel idaresi hesabına, kalan yüzde elli de ilgili köy tüzel kişiliği hesabına aktarılır. 


(7) İhtiyaç sahiplerine satılan parseller üzerine satış tarihinden itibaren beş yıl içinde bina yapılması zorunludur. Hak sahipleri bu yerleri on yıl müddetle başkalarına devir ve temlik edemezler.


(8) 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamına giren korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları, koruma alanları ve sit alanlarında 2863 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.


(9) Köy yerleşim planına ilişkin usul ve esaslar İçişleri Bakanlığı tarafından bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir

Köylerde yapılaşma

  MADDE 43- (1) Köy yerleşik alanları ve köylerin geleneksel olarak kullandıkları alanlarda yapılacak yapılar için il özel idaresi tarafından hazırlanan tip projelerin uygulanması durumunda, bu projeler yapı ruhsatı yerine geçer. Yapılacak inşaatlarda il özel idaresi tarafından hazırlanan projeler dışında özel proje uygulandığı takdirde, bu projelerin yapı ruhsatı yerine geçmesi için il özel idaresi tarafından onaylanması zorunludur.


(2) Yapılar, yapım aşamasında ve yapının tamamlanmasından sonra projeye uygunluk açısından il özel idaresi tarafından denetlenir. Projeye uygun olduğu tespit edilen yapılara yapı kullanma izni verilmiş sayılır. Projeye uygun olmadığı tespit edilen yapılar için ek süre verilir. Verilen süre içinde projeye aykırılığı giderilmeyen yapılara yapı kullanma izni verilmemiş sayılır ve bu yapılar projeye uygun hale getirilinceye kadar kullanılamaz.


(3) İlçelere bağlı köylerde yapılacak yapılar için yürütülmesi gereken iş ve işlemler konusunda ilçe kaymakamlıklarına yetki devri yapılabilir.


(4) Köy yerleşik alanlarında yapılacak binalarda yükseklik (12.50) metreyi ve (4) katı geçemez. Bina yüksekliği (6.50) metreden fazla olarak yapılacak her türlü yapı için ilgili mevzuatta öngörülen projelerin hazırlanması ve yapı ruhsatı ile yapı kullanma izni alınması zorunludur.


(5) Bu madde uyarınca izin veya ruhsat verilen yapılara, projesi üzerinden tapu idareleri tarafından kat mülkiyeti kurulabilir.


(6) İl özel idareleri, köy yerleşik alanlarında yapılacak yapılar için yörenin geleneksel, kültürel ve mimari özelliklerine uygun projeler yapar ve yaptırır. Bu projelerin uygulanmasını zorunlu kılabilir.


(7) Köylerde yapılan inşaatlar her türlü harçtan muaftır.


. (8) Köylerde yapılaşmaya ilişkin usul ve esaslar, Bayındırlık ve İskân Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle İçişleri Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.

 

 

    BEŞİNCİ KISIM

Türkiye Muhtarlar Birliği

 

    BİRİNCİ BÖLÜM

Birliğin Amacı, Kuruluşu ve Organları

 

Amacı ve kuruluşu

MADDE 44- (1) Köylerin ve mahallelerin menfaatlerini korumak, rehberlik etmek, köyler ve mahalleler arasında yardımlaşma ve işbirliğini teşvik etmek, iyi uygulama örneklerini yaygınlaştırmak, muhtar ve personelin eğitimini sağlamak, köy ve Mahalle muhtarları arasında dayanışma, işbirliği ve bilgi alışverişini tesis etmek, köy ve mahalle  ile ilgili kanun hazırlıklarında görüş bildirmek amacıyla ülke düzeyinde sadece bir birlik kurulabilir. Köyler ve mahalleler ülke düzeyinde kurulan Türkiye Muhtarlar Birliğinin doğal üyesidir. Birliğin merkezi Ankara’dır.İllerde cemiyet kurabilir.


(2) Türkiye Muhtarlar Birliğinin organları; meclis, encümen ve başkandan oluşur.

 

Birlik meclisi

MADDE 45- (1) Birlik meclisi;

a) İllerden her ikiyüzelli köy ve mahalle için bir üye olmak üzere köy muhtarlarının kendi aralarından seçecekleri üyelerden oluşur. İkiyüzelli köy ve mahalle hesabında kesirler tam sayıya tamamlanarak bir üye hakkı daha verilir. İkiyüzelli köyden ve mahalleden az köyü ve mahallesi olan iller bir üye ile temsil edilir. Seçim, mahalli idareler seçim sonuçlarının Yüksek Seçim Kurulu tarafından ilanından sonra otuz gün içinde valilerce tespit edilen gün ve yerde o il içindeki köy ve mahalle muhtarlarının katılımıyla yapılır. Seçim, vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında yapılır.

b) Birlik meclisi, birliğin karar organıdır.

c) Köy ve mahalle idarelerinde görevleri sona erenlerin birlik meclisi üyeliği de sona erer. Birlik başkanı aynı zamanda birlik meclisinin de başkanıdır.

ç) Birlik meclisi, illerde yapılan üye seçimlerinin tamamlanmasından itibaren otuz gün içinde İçişleri Bakanı tarafından birlik merkezinde toplantıya davet edilir. Meclis, en yaşlı üyenin başkanlığında toplanarak ilk iki yıl için görev yapmak üzere, üyeleri arasından ve gizli oyla birlik başkanını, meclis birinci ve ikinci başkan vekili ile kâtip üyeleri seçer. İlk iki yıldan sonra seçilecek başkanlık divanı üyeleri yapılacak ilk mahallî idareler seçimine kadar görev yapar. Meclis başkanlık divanı seçimi aynı gün içinde tamamlanır. Birlik meclisine birlik başkanı, bulunmaması durumunda meclis birinci başkan vekili, onun da bulunmaması durumunda ikinci başkan vekili başkanlık eder. Başkanlık divanında boşalma olması durumunda kalan süreyi tamamlamak üzere yeni üye seçilir. Meclis başkanı, meclis çalışmalarında düzeni sağlamakla yükümlüdür.

d) Meclis toplantıları, yılda bir defa olmak üzere birlik tüzüğünde gösterilen zamanlarda yapılır.

e) Türkiye Muhtarlar Birliğinde ihtisas ve araştırma komisyonu gibi her ne ad altında olursa olsun komisyon oluşturulmaz.

f) Birlik meclisi salt çoğunlukla toplanır ve katılanların salt çoğunluğu ile karar verir. Birlik meclisi kararları onaya tabi değildir.

g) Birlik meclisinin toplantıları, kararları, çalışma esas ve usulleri, feshi, meclis üyeliğinin sona ermesi ile meclis üyelerinin yükümlülükleri hakkında bu maddede açıkça hüküm bulunmayan hallerde bu Kanunun köy ve mahalle meclislerine ilişkin hükümleri uygulanır.


Birlik meclisinin görevleri

MADDE 46- (1) Birlik meclisinin görev ve yetkileri şunlardır;

a) Bütçe ve kesin hesabı kabul etmek,

b) Bütçede kurumsal kodlama yapılan birimler ile fonksiyonel sınıflandırmanın birinci düzeyleri arasında aktarma yapmak,

c) Taşınmaz mal alımına, satımına, kiralanmasına ve takasına karar vermek,

ç) Şartlı bağışları kabul etmek,

d) Birlik başkanlık divanını, birlik encümen üyelerini seçmek,

e) Birlik tüzüğünü ve birlik tarafından çıkarılacak yönetmelikleri kabul etmek,

f) Birlik başkanıyla birlik encümeni arasındaki anlaşmazlıkları karara bağlamak,

g) Birlik başkan ve encümen üyelerinin huzur hakkını belirlemek,

ğ) Personelin ücretlerini tespit etmek.

 

 

Birlik encümeni

MADDE 47- (1) Birlik encümeni;

a) Birlik başkanı ile birlik meclisince seçilen ondört meclis üyesinden oluşur. Bu üyeler, birlik meclisince, kendi üyeleri arasından gizli oyla bir yıllığına görev yapmak üzere seçilir. Birlik başkanı, encümeninin de başkanıdır. Birlik encümeni, ihtiyaç halinde ayda bir gün toplanır. Bu süre bir günü aşamaz. Birlik encümeninde herhangi bir sebeple boşalma olması halinde, seçilen üyeler dönem başına kadar görev yapar. Birlik meclisi üyeliği sona erenlerin birlik encümeni üyeliği de sona erer. Encümen üyelerinin ayrı ayrı illeri temsil eden meclis  üyeleri arasından seçilmesi zorunludur.

b) Birlik encümeni salt çoğunlukla toplanır ve karar yeter sayısı, encümen üye tam sayısının salt çoğunluğudur. Birlik encümeni kararları onaya tabi değildir.

c) Birlik encümeninin toplantıları, kararları ile çalışma esas ve usulleri hakkında bu maddede açıkça hüküm bulunmayan hallerde bu Kanunun köy ve mahalle meclisine ilişkin hükümleri uygulanır.


Birlik encümeninin görevleri

MADDE 48- (1) Birlik encümeninin görev ve yetkileri şunlardır;

a)      Bütçe ve kesin hesabı inceleyip birlik meclisine görüş bildirmek,

b)      Öngörülmeyen giderler ödeneğinin harcama yerlerini belirlemek,

c)      Bütçede fonksiyonel sınıflandırmanın ikinci düzeyleri arasında aktarma yapmak,

ç) Taşınmaz mal alımına, satımına, kiralanmasına ve takasına ilişkin meclis kararlarını uygulamak.


Birlik başkanı

MADDE 49- (1) Birlik başkanı;

a) Birlik idaresinin başı ve tüzel kişiliğinin temsilcisidir.

b) Birlik bütçesinin harcama yetkilisi birlik başkanıdır. Birlik başkanı bu yetkisini birlik genel sekreterine veya birlik müdürüne devredebilir.

c) Birlik başkanı ile ilgili olarak bu maddede açıkça hüküm bulunmayan hallerde bu Kanunun muhtarla ilgili hükümleri uygulanır.

ç) Türkiye Muhtarlar Birliği başkanlığına bir kişi iki dönemden fazla seçilemez.

 

Birlik başkanının görevleri

MADDE 50- (1) Birlik başkanının görev ve yetkileri şunlardır;

a)      Birliği yönetmek ve birliğin hak ve menfaatlerini korumak,

b) Bütçeyi ve kesin hesabı hazırlamak, uygulamak, izlemek, değerlendirmek ve meclise sunmak,

c) Birliği temsil etmek veya vekil tayin etmek,

ç) Birlik meclisine ve birlik encümenine başkanlık etmek,

d) Birliğin taşınır ve taşınmaz mallarını idare etmek,

e) Birliğin gelir ve alacaklarını takip ve tahsil etmek,

f) Yetkili organların kararını almak şartıyla sözleşme yapmak,

g) Birlik meclisi ve birlik encümeni kararlarını uygulamak,

ğ) Birlik meclisi ve birlik encümeninin yetkisi dışında kalan diğer ödenek aktarmalarını yapmak,

h) Birlik personelini atamak; birliği denetlemek,

ı) Şartsız bağışları kabul etmek.

 

 

 

Görevden uzaklaştırma

MADDE 51- (1) Türkiye Muhtarlar Birliğinin organlarının veya bunların üyelerinin, görevleriyle ilgili bir suç nedeniyle haklarında soruşturma veya kovuşturma açılması halinde geçici bir tedbir olarak görevden uzaklaştırılmasına İçişleri Bakanı yetkilidir. Görevden uzaklaştırma ve göreve son vermeye dair diğer usul ve esaslar bakımından bu Kanunun köylerle ilgili hükümleri uygulanır.

 

Birlik organlarının görevinin sona ermesi

MADDE 52- (1) Mahalli idare seçimleri ile birlik organları kendiliğinden düşer. Yeni birlik organları seçilinceye kadar İçişleri Bakanlığı nezdinde görevine devam eder..

 

Birlik tüzüğü

MADDE 53- (1) Türkiye Muhtarlar Birliği kuruluşunu izleyen altı ay içinde birlik tüzüğünü hazırlar, tüzük İçişleri Bakanının onayını müteakip yürürlüğe girer.


(2) Türkiye Muhtarlar Birliği hakkında, bu maddede açıkça hüküm bulunmayan hallerde bu Kanunun köylerle ilgili diğer hükümleri uygulanır.



İKİNCİ BÖLÜM

  Birlik Personeli

 

 

 Birlik personeli

 MADDE 54- (1) Türkiye Muhtarlar Birliğinde çalışacak personel sayısı norm kadro ilke ve esaslarına göre İçişleri Bakanlığınca belirlenir.


(2) Türkiye Muhtarlar Birliğinde, teşkilât ve personel istihdamı konularında bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Belediye Kanunu ile Belediye Kanununa aykırı olmamak kaydıyla birlik tüzüğü hükümleri uygulanır.


(3) Kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan memurlar, birlik genel sekreteri veya diğer üst yönetici kadrolarında görevlendirilebilir.


(4) Birlik, 4857 sayılı Kanun hükümlerine göre kısmi ve tam süreli olarak işçi statüsünde personel çalıştırabilir.


(5) Birliğin yıllık toplam personel giderleri, gerçekleşen en son yıl bütçe gelirlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yüzde onunu aşamaz. Yeni personel alımı nedeniyle bu oranın aşılması sebebiyle oluşacak kamu zararı, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre zararın oluştuğu tarihten itibaren hesaplanacak kanunî faiziyle birlikte birlik başkanından tahsil edilir.

 

 

 

 

 

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

                                      Mali Hükümler ve Denetim

 

 

Gelirler

MADDE 55- (1) Türkiye Muhtarlar Birliğinin gelirleri şunlardır;

a) Genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtı toplamı üzerinden üye köylere ayrılan paydan, İller Bankası tarafından kesilerek aktarılan binde üç oranında üyelik aidatı ile mahalle muhtar ödeneklerinde kesilecek yüzde bir pay

b) Taşınır ve taşınmaz malların kira, satış ve başka suretle değerlendirilmesinden elde edilecek gelirler,

c)Kira ve faiz gelirleri,

ç) Bağışlar,

d) Diğer gelirler.


Giderler

MADDE 56- (1) Türkiye Muhtarlar Birliğinin giderleri şunlardır;

a) Birlik hizmetlerinin yürütülmesi için yapılacak giderler,

b) Birliğin personeline ödenen ücret,

c) Seçilmiş organlarının üyelerine ödenen huzur hakkı, yolluk,

ç) Hizmete ilişkin eğitim harcamaları,

d) Birliğin hizmet binalarının, tesislerinin, araç ve gereçlerinin temini, yapımı, bakımı ve onarımı için yapılan giderler,

e) Sigorta giderleri,

f) Dava takip ve icra giderleri,

g) Avukatlık, danışmanlık ve denetim ücretleri,

ğ) Kamu ve özel sektör kuruluşlarıyla yapılan ortak hizmetler ve diğer proje giderleri,

h) Temsil, tören ve ağırlama giderleri.


Huzur hakkı

MADDE 57- (1) Birlik encümeninin başkan ve üyelerine encümen toplantılarına katıldıkları her gün için huzur hakkı ödenir. Birlik başkanına (5.000), encümen üyelerine (3.000) gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarı geçmemek üzere, birlik meclisi tarafından belirlenecek miktarda huzur hakkı ödenebilir. Ancak, huzur hakkı ödenecek gün sayısı, bir yıl içinde yirmi günü geçemez.   


Denetim

MADDE 58- (1) Türkiye Muhtarlar Birliğinin denetimi İçişleri Bakanlığınca yapılır.


(2) İçişleri Bakanlığının mali denetimi sonucunda tespit edilen kamu zararı üzerine yapılan kişi borcu teklifleri, birlik meclisinde görüşülerek karara bağlanır. Bu kararın örneği, Türkiye Muhtarlar Birliğince İçişleri Bakanlığına gönderilir. Karara karşı, İçişleri Bakanlığı veya hakkında kişi borcu çıkarılanlar on gün içinde idare mahkemelerine başvurabilir. İdare Mahkemesi kararı doğrultusunda işlem sonuçlandırılır. Kontrol, denetim, inceleme, kesin hükme bağlama veya yargılama sonucunda tespit edilen kamu zararı, zararın oluştuğu tarihten itibaren ilgililerden 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Kanunu hükümlerine göre tahsil edilir.

                                                 

                                                ALTINCI KISIM

Çeşitli ve Son Hükümler

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler



Diğer kuruluşlarla ilişkiler

MADDE 59- (1) Köy, köy meclisinin kararı ve mahallin en büyük mülki idare amirinin onayı üzerine yapacağı anlaşmaya uygun olarak görev ve sorumluluk alanlarına giren konularda;

a) İl özel idaresi ve köylere hizmet götürme birliklerine ait yapım, bakım, onarım ve taşıma işlerini bedelli veya bedelsiz üstlenebilir veya bu kuruluşlar ile ortak hizmet ve yatırım projeleri gerçekleştirebilir ve bu amaçla gerekli kaynak aktarımında bulunabilir. Bu takdirde iş, işin yapımını üstlenen kuruluşun tâbi olduğu mevzuat hükümlerine göre sonuçlandırılır.

b) üçüncü grupta yer alan köylere götürülecek temel altyapı hizmetlerinin il özel idarelerince sunulması esastır. Hizmet sunumu için il özel idaresinin yıllık yatırım programında gerekli planlamanın yapılması sağlanır.

c) Köyler, il özel idaresi ve köylere hizmet götürme birliklerine ait aslî görev ve hizmetlerin yerine getirilmesi amacıyla gerekli aynî ihtiyaçları karşılayabilir, geçici olarak araç ve personel temin edebilir. Köyler; belediyeler, il özel idareleri, köylere hizmet götürme birlikleri, diğer köyler ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ile ortak hizmet ve yatırım projeleri gerçekleştirebilir. Köyler; kendilerine ait taşınmazları, aslî görev ve hizmetlerinde kullanılmak üzere bedelli veya bedelsiz olarak il özel idaresi ve köylere hizmet götürme birliklerine ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarına devredebilir, kiralayabilir veya tahsis edebilir. Bu taşınmazların, tahsis amacı dışında kullanılması hâlinde, tahsis işlemi iptal edilir. Tahsis süresi sonunda, aynı esaslara göre yeniden tahsis mümkündür.


Genel düzenleme ve idari yaptırım yetkisi

MADDE 60- (1) Köy meclisi, kanunlara aykırı olmamak ve mahallin en büyük mülki idare amirinin onayı ile köy içi ulaşımın temini, su kaynaklarının korunması ve su şebekesinin kullanımı, kamu yapıları ve ortak hizmet alanlarının kullanımı, kamu düzeninin sağlanması, genel sağlık ve çevrenin korunması amacıyla, genel emirler çıkarabilir ve düzenleme yapabilir.


(2) Alınan emir, yasak ve düzenlemelere uymayan kişilerin fiilleri; 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32 nci maddesindeki emre aykırı davranış sayılır ve Kabahatler Kanunu hükümlerine göre yaptırım uygulanır.


Orman emvalinden yararlanma

MADDE 61- (1) Okul, ibadethane, köprü ve köy konağı gibi köyün mahalli müşterek ihtiyaçlarının karşılanmasında kullanılacak bina ve tesislerin yapım, bakım ve onarımında kullanılmak üzere köylere veya köylere hizmet götürme birliklerine, orman idaresinin en yakın satış istif yerlerinden maliyet bedeli karşılığında yapacak emval tahsis edilir.



Köye ait alacakların takip usulü

MADDE 62- (1) Köye ve köylerin kurdukları birliklere ait yargı yerlerinde yapılan yargılama masrafı, para cezaları, gecikme cezaları, sözleşmeden doğan alacaklar, kamu hizmetlerinin sunumundan doğan alacaklar, köy mallarının işgalinden doğan ecrimisil, bu Kanunun 47 nci maddesinde öngörülen cezalar, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir.


(2) Köy mallarına karşı suç işleyenler Devlet malına karşı suç işlemiş sayılır. İşgal edilen taşınmaz mal, köyün talebi üzerine, mahallin en büyük mülki amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir. Fuzuli şagilden işgal nedeni ile ecri misil alınır.


(3) Köyün gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile köy tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez.


Ortak kullanılan yerlerdeki hakların devamı

MADDE 63- (1) Birkaç köy arasında ortaklaşa kullanılan sıvat, sulak, pınar, baltalık, mera, yaylak, kışlak gibi yerler eğer bir köy sınırı içinde kalıyorsa o köyün malı olmakla beraber diğer köyler de eskiden olduğu gibi bunlardan yararlanır.


(2) Köyler arasında ortaklaşa kullanılan yerler, bir köy sınırı içinde kalmıyorsa buralardan faydalanan köylerin ortak kullanımı devam eder.

 

Mücavir alana alınan köyler

MADDE 64- (1) 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununun 45 inci maddesi uyarınca belediyelerin mücavir alan sınırına alınan köylerde, ilgili belediye yol, su, kanalizasyon ve katı atık hizmetlerini sunmakla yükümlüdür.


 (2) Birinci fıkrada sayılan hizmetler ilgili belediye tarafından yerine getirilmediği takdirde, belediye mücavir alan sınırları içine alınan köyler valinin teklifi, Bayındırlık ve İskân Bakanlığının görüşü ve İçişleri Bakanlığının onayı ile belediye mücavir alan sınırları dışına çıkarılabilir.


Kanunlarda yapılan atıflar

MADDE 65- (1) Diğer kanunlarda 18/3/1924 tarihli ve 442 sayılı Köy Kanununa yapılan atıflar bu Kanuna yapılmış sayılır.


(2) Diğer kanunlarda köy ihtiyar meclisine yapılan atıflar, bu Kanunla düzenlenen köy meclisine yapılmış sayılır.



İKİNCİ BÖLÜM

Değiştirilen, Yürürlükten Kaldırılan ve Uygulanmayacak Hükümler

 

 

Değiştirilen eklenen hükümler

MADDE 66- (1) 18/1/1984 tarihli ve 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun’un 30 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 30- a) Köy meclisine, o yıl için Türkiye İstatistik Kurumunca açıklanan geçerli yıl nüfusu esas alınarak;

Nüfusu 100'e kadar olan köylerde                               4

Nüfusu 100'den 1000'e kadar olan köylerde                6

Nüfusu 1001'den fazla olan köylerde                           8

Üye seçilir.

Oyların tasnifi sonucunda en çok oy alanlardan başlanarak nüfusu 100’e kadar olan köylerde ilk dört üye, nüfusu 100'den 1000'e kadar olan köylerde ilk altı üye ve nüfusu 1001'den fazla olan köylerde ilk sekiz üye asıl üye olur, bunlar kadar yedek üye seçilir.

b) Mahalle ihtiyar heyetine sekiz üye seçilir. Oyların tasnifi sonucunda en çok oy alan dört üye asıl, geri kalanlar ise yedek üye olur.”


2)18/1/1984 tarihli ve 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun’un 30 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

               Madde31-  a)  Köy muhtarlığı ve köy  meclisi üyeliği, mahalle muhtarlığı ve mahalle ihtiyar heyeti üyeliği seçimlerinde adaylık usulü vardır. Adayların en geç iki ay önceden ilçe seçim kurullarına yazılı dilekçe ile müracaat etmeleri gerekir
        b) En az altı aydan beri o mahalle veya köyde oturmak şartıyla 25 yaşını dolduran her Türk vatandaşı, bu Kanunda ve bu Kanunun atıf yaptığı diğer kanunlarda öngörülen hükümlerce seçilmeye mani hali olmamak kaydıyla, muhtar, köy meclisi ve ihtiyar heyeti üyesi seçilebilir.Bunlar için ilköğretim mezuniyeti şarttır.
 

3)10/04/1944 tarihli ve 4541 sayılı Şehir ve Kasabalardaki Mahalle Muhtar ve ihtiyar kurulları kanun’un 11 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.


Madde11-Milletvekilleri, İl Umumi Meclisi üyeleri, subaylar, erat, askeri memurlar, yargıçlar, genel, özel ve katma bütçelerle idare edilen daire ve kurumlardan aylık alan işçiler ve memurlar, mahalle muhtar ve ihtiyar kurulu üyeliğine seçilemezler.

4)  26/5/2005 tarihli ve 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanununun 18 ve 20 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

5) 11/02/1959 tarihli ve 7201 sayılı tebligat kanunun 21 inci maddesine ek aşağıdaki gibi değiştirilmiştir.

Madde 21- (Değişik : 6/6/1985 - 3220/7 md.)Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır. (1)

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/5 md.) Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

(Ek: 19/3/2003-4829/5 md.)Zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar. (2)


Madde 18-Köy ve mahalle Muhtarların kurdukları birliklerin kamu hizmetine ayrılan veya kamunun yararlanmasına açık, gelir getirmeyen taşınmazları ve bunların inşa ve kullanımları ile iş makinesi alımı işlemleri Katma Değer Vergisi ve Özel Tüketim Vergisi de dâhil her türlü vergi, resim, harç, katılma ve katkı paylarından muaftır.”

 

             MADDE 20. — Mahallî idarelerin menfaatlerinin korunması, gelişmelerine yardımcı olunması, personelinin eğitilmesi ve mahallî idarelerle ilgili kanun hazırlıklarında görüş bildirilmesi amacıyla il özel idarelerini, belediyeleri ve MUHTARLARI temsil etmek üzere ülke düzeyinde sadece birer birlik kurulabilir. Bu durum ülke düzeyinde olmaksızın bu amaçlarla başka mahallî idare birliği kurulmasına engel oluşturmaz. İl özel idareleri, belediyeler ve MUHTARLAR ülke düzeyinde kurulan birliklerden kendilerine ait olanın doğal üyesidirler Birinci fıkrada belirtilen Birliklerden Muhtarlar Birlik Meclisi,  illerden seçilecek bir köy ve bir mahalle muhtarından oluşur.

ÜÇÜNCÜ,DÖRDÜNCÜ VE BEŞİNCİ fıkrada belirtilen birliklere üye mahalli idarelerin birliğe ödemeleri gereken üyelik bedeli, bu idarelerin en son kesinleşmiş bütçelerinin birlik meclisince belirlenen oranı olarak tespit edilir ve birliğin talebi üzerine bu mahallî idarelere genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylardan bu payların dağıtımını yapan kuruluşça kesilerek birliğe ödenir.


6) 29/8/1977 tarihli ve 2108 sayılı Muhtar Ödenek ve Sosyal Güvenlik Yasasında geçen “köy” ibareleri kaldırılmış, 1 inci maddenin birinci fıkrasında geçen “6.000 gösterge rakamının” ibaresi “15000 gösterge rakamının” şeklinde değiştirilmiştir. 4 üncü maddenin birinci fıkrasına aşağıdaki ifade eklenmiştir.

“Köy ve mahalle muhtarlarının sosyal güvenlik primleri muhtarlık ödeneğinin ödendiği il özel idaresi tarafından doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenir. Bu ödeme prime esas kazanç alt sınırı üzerinden yapılır.”





Yürürlükten kaldırılan hükümler

MADDE 67- (1) 18/3/1924 tarihli ve 442 sayılı Köy Kanununun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi ve (11) inci bendi, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79,  80, 81 ve 82 nci maddesi, ek 16 ncı, ek 17 nci, ek 18 inci, geçici 1 inci maddesi dışındaki madde, ek ve değişiklikleri yürürlükten kaldırılmış, yürürlük ve yürütme maddesi olarak aşağıdaki maddeler eklenmiş ve yürürlükte kalan maddeler 1’den başlamak üzere yeniden teselsül ettirilmiş; 442 sayılı Kanunun adı Köy Korucuları, Geçici Köy Korucuları ve Gönüllü Köy Korucuları Kanunu olarak değiştirilmiştir.

“Yürürlük

MADDE 21- (1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 22- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.”


(2) 10/6/1949 tarihli ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanununun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (C) bendi ile (D) bendinde geçen “C” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.

(3) 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununun 27 nci maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.

 


 

 

 

Geçici hükümler

GEÇİCİ MADDE 1- (1) Mevcut köylerin yerleşik alanı sınırı tespiti bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren iki yıl içinde il özel idareleri tarafından yapılır.


Yürürlük

MADDE 68- (1) Bu Kanunun 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi 1/1/2011 tarihinde,  diğer hükümleri ise yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

 

Yürütme

MADDE 69- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.


ŞEHiR VE KASABALARDA MAHALLE MUHTAR VE MECLİSİ
                                                  TASARI TASLAĞI
 
 
                                                             BİRİNCİ KISIM
                                                             Genel  Hükümler
 
                                                             BİRİNCİ BÖLÜM
                                                     Amaç,Kapsam ve Tanımlar
 
Amaç ve kapsam

MADDE 1- a)Bu Kanunun amacı, Mahallelerin; kuruluşunu, organlarını, yönetimini, görev, yetki ve sorumluluklarını, çalışma usul ve esasları ile diğer kurum ve kuruluşlarla ilişkilerini düzenlemektir.

                    (b) Bu Kanun, Mahalle idaresinin ve Mahallelerin iş ve işlemlerini kapsar.

Tanımlar

MADDE 2-  

a)Mahalle: Belediye sınırları içinde, ihtiyaç ve öncelikleri benzer özellikler gösteren ve sakinleri arasında komşuluk ilişkisi bulunan idarî birimi,

b)Mahalle organları: Mahalle  meclisini ve Mahalle muhtarını,

c)Kamu kuruluşları:Türkiye’de bulunan Resmi Daireler

d)Muhtar evi:Muhtarların çalışma binası


İKİNCİ BÖLÜM

                         Mahallelerin kuruluşu kaldırılması, birleştirilmesi ve bölünmesi


Mahallelerin kuruluşu kaldırılması, birleştirilmesi ve bölünmesi

MADDE3-a)Mahalle, Şehir ve kasabalarda kurulu bulunan ve Belediye Kanununun (8) inci maddesine göre belediye meclisinin ve o yer idare kurulunun kararı ve valinin onaması İçişleri Bakanının izni ile kurulur.

b) Mahalle, muhtar ve meclis heyeti tarafından yönetilir.

c) Belediye sınırları içinde mahalle kurulması, kaldırılması, birleştirilmesi, bölünmesi, adlarıyla sınırlarının tespiti ve değiştirilmesi, belediye meclisinin kararı ve kaymakamın görüşü üzerine valinin onayı  İçişleri Bakanlığının izni ile olur.

ç) Yapılacak  işler bakımından bir kaç mahallenin bir muhtar ve Muhtar meclisine bağlanması veya bir mahallede birden fazla muhtar ve muhtar meclisi bulunması o kısımda oturan belediye seçmenlerinin çokluğu tarafından imzalı bir mazbata ile veya yerin en büyük mülkiye memurluğunca görülecek idari lüzum üzerine belediye meclisinin kararına, o yerin en büyük mülkiye memurunun onamasına ve İçişleri Bakanlığının izniyle bağlıdır.

d)  Belediye, muhtar evlerini yapmak, muhtar evlerinin elektrik, su, telefon, internet, ısınma, kırtasiye, sekreter gibi  ihtiyaçlarının karşılanması sağlamak ve mahallenin  sorunlarının çözümü için bütçeden gerekli ayni ve nakdi yardım ve desteği sağlar; kararlarında mahallelinin ortak isteklerini göz önünde bulundurur ve hizmetlerin mahallenin ihtiyaçlarına uygun biçimde yürütülmesini sağlamaya çalışır.




          İKİNCİ KISIM

               Organlar

 

         BİRİNCİ BÖLÜM

            Mahalle Meclisi

 

Mahalle organları

MADDE 4-(1) Mahalle organları; Mahalle meclisi ve Muhtardan oluşur.

 

Mahalle meclisi

MADDE 5-(1) Mahalle meclisi; Mahallenin karar organıdır ve ilgili kanunda gösterilen esas ve usullere göre seçilmiş üyelerden oluşur.

2)      Mahalle meclisi;Mahalle muhtarı başkanlığında dört asil ve yedek üyeden,oluşur.

Mahalle Meclisinin görev ve yetkileri

MADDE 6- Mahalle sakinlerinin gönüllü katılımıyla ortak ihtiyaçları belirlemek, mahallenin yaşam kalitesini geliştirmek, belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarıyla ilişkilerini yürütmek, mahalle ile ilgili konularda görüş bildirmek, diğer kurumlarla iş birliği yapmak ve kanunlarla verilen diğer görevleri yapmakla yükümlüdür.

Mahalle Meclisinin toplantısı

MADDE 7-(1) Mahalle meclisi, seçim sonuçlarının ilânından itibaren beş gün içinde muhtarın başkanlığında kendiliğinden toplanır.

(2) Mahalle meclisi, toplantı yeri olarak belirlenen yerde, her ayın ilk işgünü kendiliğinden toplanır. Toplantı süresi en fazla bir iş günüdür.

(3) Meclis gündemi, muhtar tarafından doğrudan veya üyelerin teklifi üzerine belirlenir.

(4) Mahalle muhtarı acil durumlarda lüzum görmesi halinde Mahalle meclisini toplantıya çağırabilir.

(5) Meclis, üye tam sayısının salt çoğunluğuyla toplanır ve katılanların salt çoğunluğuyla karar alır.

(6) Oylamada eşitlik çıkması durumunda muhtarın bulunduğu taraf çoğunluk sayılır.

(7) Meclisin toplanmasında, üye tam sayısının salt çoğunluğu sağlanamadığı takdirde muhtar, önceden gün ve saatini ilan ederek en geç üç gün içinde toplanmak üzere meclisi tatil eder. Müteakip toplantı, katılan üyeler ile yapılır.

(8) Oy verme kapalı veya açık kabul veya ret şeklinde olur.

(9) Mahalle meclisinin toplantıları alenidir.


Yasaklar ve yükümlülükler 

MADDE 8-  Mahallelerde muhtar ve meclis üyeleri, münhasıran kendileri, ikinci derece dâhil kan ve kayın hısımları ve evlatlıkları ile ilgili işlerin görüşüldüğü meclis toplantılarına katılamazlar.

Meclis üyeliğinin sona ermesi

MADDE 9-(1) Meclis üyeliği, ölüm ve istifa durumunda kendiliğinden sona erer. Meclis üyeliğinden istifa dilekçesi mahallin en büyük mülki idare amirine verilir.

(2) Özürsüz veya izinsiz olarak arka arkaya üç toplantıya veya bir yıl içinde yapılan toplantıların yarısına katılmayan üyenin, üyeliğinin düşmesine, savunması alındıktan sonra meclis üye tam sayısının salt çoğunluğuyla karar verilir.

(3) Meclis üyeliğine seçilme yeterliğinin kaybedilmesi durumunda üyeliğin düşmesine, valinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının bildirimi üzerine Danıştay tarafından karar verilir.

 

Mahalle meclisinin feshi

MADDE 10- (1) Mahalle meclisi;

a) Kendisine kanunla verilen görevleri süresi içinde yapmayı ihmal eder ve bu durum Mahalleye ait işleri sekteye veya gecikmeye uğratırsa,

b) ilgisi olmayan siyasî konularda karar alırsa, valinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının bildirimi üzerine Danıştay tarafından feshedilir.

(2) Bu şekilde feshedilen meclisin yerine seçilen meclis, kalan süreyi tamamlar.


Boşalan meclisin görevinin yerine getirilmesi

MADDE 11- (1) Mahalle meclisinin;

a) Danıştay tarafından feshi,

b) Meclis üye tam sayısının yarıdan fazlasının tutuklanması,

c) Yedek üyelerin getirilmesinden sonra üye sayısının, meclis üye tam sayısının yarısından aşağı düşmesi,

ç) Geçici olarak görevden uzaklaştırılması,

Hallerinde, meclis çalışabilir duruma gelinceye veya yeni meclis seçimi yapılıncaya kadar meclis görevi, mahallin en büyük mülki idare amirinin kamu görevlileri ya da mahalleden bu göreve seçilme yeterliliğine sahip kişiler arasından görevlendireceği üç kişi tarafından yürütülür.

İKİNCİ BÖLÜM

          Muhtar ve Görevleri


Muhtar

MADDE 12- (1) Muhtar, ilgili Kanunda gösterilen esaslara göre seçilir.

           (2) Muhtar, mahallenin başı ve temsilcisidir. Bu sıfatla meclisin aldığı kararları uygular.

Muhtarın görev ve yetkileri

MADDE 13- (1) Muhtarın görevleri şunlardır:

a)Nüfus hizmetleri kanunun 13,17,18,48 ve 51 inci maddelerini uygulamak,

b)Mahallede ikamet eden vatandaşlara gerekli belgeleri düzenlemek,

c)Askerlik yoklama memurlarınca istenilen bilgileri vermek,

ç)Askerlik ve seferberlik başta olmak üzere tebligatların yapılmasında yardımcı olmak,

d)Sefer görev emirlerini ilgililer bildirmek,

e)Sandık seçmen listelerini askıya çıkarmak,İlçe seçim kurulu başkanınca verilen görevleri yerine getirmek,

f)seçmen kağıtlarının dağıtımını yapmak,

g)Kadastro ilanlarını askıya çıkarmak,

ğ)Vergi inceleme memurlarına bilgi vermek,

h)Seçim zamanlarında, sandık seçim kuruluna, sağlık merkezi kurumlarına ve emlak vergisi ile ilgili tespit komisyonu gibi ve komisyonlara katılmak,

ı)Mahalleye giren kimliği belirsiz ve şüpheli şahısları zabıtaya haber vermek ve kolluk görevlilerine yardımcı olmak,

i)Yargıç veya cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın kolluk tarafından evlerde veya iş görülen yerlerle kapalı yerlerde yapılacak aramalarda hazır bulunmak,

j)Muhtaç, yaşlı ve sakat kimselere Yeşil Kart verileceklerin başvuru formunu onamak,Afet zamanlarında yardım yapılacakların tespiti gibi işlerde idareye yardımcı olmak,

k)Mahallede yapılan ve yürütülen hizmetlerle ilgili görüş bildirmek,

l)Kendine çalışma yeri olarak belirli bir yer ayırmak ve günün belli saatlerinde bulunmak ve bunu mahalle halkına bildirmek,

m)Belediyenin mahalle içinde yaptığı çalışmalarda ve vatandaşa götürülecek her türlü hizmetler için yardımcı olmak ve vatandaşlarımıza daha iyi hizmet sunabilmek için gerekli görüldüğü takdirde mahallinde belediye gelirlerinin toplanmasına katkı sağlamak.

           n)Mahallin en büyük mülki idari amirince kendisine verilen görevleri yapmak.

Muhtarlığın sona ermesi

MADDE 14- (1) Mahalle muhtarlığı, ölüm ve istifa hallerinde kendiliğinden sona erer. İstifa mahallin en büyük mülki idare amirine verilir.


(2) Muhtarın;

a) Mazeretsiz ve kesintisiz olarak otuz günden fazla görevini terk etmesi ve bu durumun mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından belirlenmesi,

b) Seçilme yeterliliğini kaybetmesi,

c) Görevini sürdürmesine engel bir hastalık veya sakatlık durumunun yetkili sağlık kuruluşu raporuyla belgelenmesi,

ç) Meclisin feshine neden olan eylem ve işlemlere katılması,

            Hallerinden birinin meydana gelmesi durumunda, valinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının bildirimi üzerine Danıştay kararıyla muhtarlık görevi sona erer.


Muhtarlığın boşalması halinde yapılacak işlem

MADDE 15- (1) Muhtarlığın herhangi bir nedenle boşalması durumunda, mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından köy meclisinin on gün içinde toplanması sağlanır. Meclis, en yaşlı üyenin başkanlığında toplanarak; muhtarlığın boşalması veya seçim dönemini aşacak şekilde kamu hizmetinden yasaklanması halinde muhtar; muhtarın görevden uzaklaştırılması, tutuklanması veya seçim dönemini aşmayacak biçimde kamu hizmetinden yasaklaması halinde bir muhtar vekili seçer.

(2) Muhtar veya muhtar vekili seçilinceye kadar muhtarlık görevi, mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından meclis üyeleri arasından görevlendirilecek üye tarafından yürütülür.

3) Muhtar veya muhtar vekili seçimi en geç onbeş gün içinde tamamlanmadığı takdirde mahalle meclisinin feshine ilişkin hükümler uygulanır.

(4) Muhtarlığın boşalması ile birlikte meclis de feshedilmiş ise mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından muhtar seçilme yeterliliğine sahip seçmenler arasından muhtar görevlendirilir.

(5)Yeni muhtarın görev süresi, yerine seçildiği muhtarın görev süresi ile sınırlıdır. Muhtar vekili, yeni muhtar seçilinceye veya görevden uzaklaştırılmış ya da tutuklanmış olan muhtar göreve dönünceye kadar görev yapar.


(6) Muhtar meclis üyeleri arasından seçilir. İlk iki oylamada üye tam sayısının üçte iki ve üçüncü oylamada üye tam sayısının salt çoğunluğu aranır. Üçüncü oylamada salt çoğunluk sağlanamazsa, bu oylamada en çok oy alan iki aday için dördüncü oylama yapılır. Dördüncü oylamada en fazla oy alan üye, muhtar seçilmiş olur. Oyların eşitliği durumunda kur'a çekilir.

Muhtarın izin hakkı

MADDE 16- (1) Mahalle muhtarının yıllık otuz gün izin hakkı vardır. İzinli olduğu dönem içinde meclis üyeleri arasından muhtar tarafından seçilen üye muhtarlığa vekâlet eder.

(2) Muhtarın izne ayrılışı ve vekâlet edecek Mahalle meclis üyesinin ismi mahallin en büyük mülki idare amirine bildirilir.

3)Mahalle meclisleri, yılda bir defaya mahsus olmak üzere otuz gün izin kullanırlar. Ancak bu izin acil durumlarda uygulanmaz.

 

 

Muhtar ödeneği

MADDE 17- (1) Şehir ve kasaba muhtarlarına 15.000 gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda net ödenek verilir gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda net ödenek verilir.

(2) Bu gösterge rakamını, muhtarlıkların bulunduğu yerleşim biriminin idarî yapısı ve nüfusu gibi kriterleri ayrı ayrı veya birlikte dikkate almak suretiyle İçişleri Bakanlığının görüşü ve Maliye Bakanlığının teklifi üzerine bir katına kadar artırmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

(3) Muhtarın görevli, izinli ve hasta bulunduğu sürelerde ödeneğinin yarısı kendisine, yarısı da muhtarlığa vekâlet eden kişiye ödenir.

(4)Şehir ve kasaba muhtarlarının sosyal güvenlik primleri muhtarlık ödeneğinin ödendiği kurum tarafından doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenir.

(5) Şehir ve kasaba muhtarlarının ödeneği, İçişleri Bakanlığı bütçesinden ödenir. İçişleri Bakanlığı bütçesine bu amaçla konulan ödenek her ay ilgili il özel idarelerine aktarılmak suretiyle ödenir.

(6)Mahalle muhtarlarına yapılacak ödemeler, damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz,Haczedilemez.

(7)Mahalle muhtarlarından bir sosyal güvenlik kurumundan emekli aylığı almakta bulunanların bu aylıkları muhtarlık ödeneğinden dolayı kesilmez.

(8)657 sayılı Devlet Memurları Kanunu uyarınca Devlet memurları ile bakmakla yükümlü bulundukları için uygulanan sosyal hak ve yardımlar, aynı esas ve usullere göre  mahalle  muhtarları ile bakmakla yükümlü bulundukları için de uygulanır.

(9) Mahalle muhtarlarına verilecek ödeneğin özel idare bütçelerine aktarılması, mahalle muhtarlarına ödenmesinin esas ve usulleri;mahalle muhtarları ve meclisleri tarafından verilecek resmi evraka ait basılı kâğıtların tip ve örneklerine ilişkin hususlar Maliye Bakanlığının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

     Organlara İlişkin Ortak Hükümler

Mahalle organlarının tarafsızlığı

MADDE 18- (1)Mahalle muhtarlığı ve Mahalle meclis üyeliği için siyasi partiler aday gösteremez.

(2)Mahalle muhtarı ile meclis üyeleri görev yaptığı süre içerisinde herhangi bir siyasi partinin teşkilatında görev alamaz. 

Görevden uzaklaştırma

MADDE 19- (1)    İl merkezine bağlı Mahallelerde vali, ilçelere bağlı mahallelerde kaymakamlar, muhtarın mahalle işlerini ve kanunlarla verilen diğer görevlerini yapmadığını görürlerse muhtara yazılı ihtarda bulunurlar. Buna rağmen iş görmeyen muhtar, yetkili idare kurulu kararı, İçişleri Bakanı’nın bildirimi üzerine Danıştay kararıyla ile görevinden uzaklaştırılır.

(2)Muhtarın idari dava açma hakkı saklıdır.

Muhtara karşı işlenen suçlar

MADDE 20- Mahalle muhtarına Mahalle işlerini gördükleri zaman, karşı gelen ve kötü söyleyenler Devlet memuruna karşı koyanlar gibi ceza görürler.

Mahalle muhtarlarının Belediye Meclisinde Temsili

MADDE 21-a) Mahalle muhtarları her belediye seçim bölgesinde seçecekleri bir temsilci ile Belediye Meclislerinde temsil edilirler.

b) a  bendinde seçilen temsilcilerin,söz söyleme ve oy kullanma hakları bulunur.

Mahalle Muhtarlarında temsil

MADDE 22-a)İl ve ilçe Belediyeleri sınırları içerinde, Mülki amir nezdinde, kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ile Muhtarlıkları ile ilgili komisyon toplantılarına katılabilir ve bu komisyonlarda oy kullanabilir.

b)Seçilecek temsilci için her yıl ocak ayı içinde seçim yapılır.

 

İlgili Hükümler

MADDE 23–a)Muhtar ve Muhtar meclisi , görevlerini günü gününe görürler ve her hangi makbul sebepler olmadıkça halkın işlerini hiç bir suretle bir günden fazla alıkoyamazlar.

b)Muhtarlar, örneği, İçişleri Bakanlığınca belirtilecek şekilde mahallelerin adları yazılı resmi mühür kullanırlar.

            c)Muhtarlar, her türlü kağıtlara bastıkları mühürün kenarına, imzalarını koymak ve ayrıca kağıtların uygun bir yerine adreslerini, başlıklarını, ad ve soyadlarını yazmak ödevindedirler.

            d)Muhtarlık mühürü yalnız muhtarlarda veya vekillerinde bulunur ve yalnız bunlar tarafından kullanılır ve saklanır.

            e)Muhtarlık resmi mührüyle muhtar ve ihtiyar kurulu üyelerinin imzaları ve adresleri, en büyük mülkiye memuru tarafından onanarak il ve ilçe yazı kalemleriyle bucak müdürlüklerine ve mahkeme kalemlerine, maliye, özel idare, nüfus, tapu ve polis dairelerine ve askerlik şubelerine en büyük mülkiye memuru eliyle verilir.

           ÜÇÜNCÜ  KISIM

       Türkiye Muhtarlar Birliği

 

    BİRİNCİ BÖLÜM

Birliğin Amacı, Kuruluşu ve Organları

Amacı ve kuruluşu

MADDE 24- (1) Köylerin ve mahallelerin menfaatlerini korumak, rehberlik etmek, köyler ve mahalleler arasında yardımlaşma ve işbirliğini teşvik etmek, iyi uygulama örneklerini yaygınlaştırmak, muhtar ve personelin eğitimini sağlamak, köy ve Mahalle muhtarları arasında dayanışma, işbirliği ve bilgi alışverişini tesis etmek ve köy ve mahalle ile ilgili kanun hazırlıklarında görüş bildirmek amacıyla ülke düzeyinde sadece bir birlik kurulabilir. Köyler ve mahalle ülke düzeyinde kurulan Türkiye muhtarlar Birliğinin doğal üyesidir. Birliğin merkezi Ankara’dır.İllerde cemiyet(oda) kurabilir.


(2) Türkiye Muhtarlar Birliğinin organları; meclis, encümen ve başkandan oluşur.

 

Birlik meclisi

MADDE 25- (1) Birlik meclisi;

a) İllerden her ikiyüzelli köy ve mahalle için bir üye olmak üzere  muhtarların kendi aralarından seçecekleri üyelerden oluşur. İkiyüzelli köy ve mahalle hesabında kesirler tam sayıya tamamlanarak bir üye hakkı daha verilir. İkiyüzelli köyden ve mahalleden az köyü ve mahallesi olan iller bir üye ile temsil edilir. Seçim, mahalli idareler seçim sonuçlarının Yüksek Seçim Kurulu tarafından ilanından sonra otuz gün içinde valilerce tespit edilen gün ve yerde o il içindeki köy ve mahalle muhtarlarının katılımıyla yapılır. Seçim, vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında yapılır.


b) Birlik meclisi, birliğin karar organıdır.

c) Köy ve mahalle idarelerinde görevleri sona erenlerin birlik meclisi üyeliği de sona erer. Birlik başkanı aynı zamanda birlik meclisinin de başkanıdır.

ç) Birlik meclisi, illerde yapılan üye seçimlerinin tamamlanmasından itibaren otuz gün içinde İçişleri Bakanı tarafından birlik merkezinde toplantıya davet edilir. Meclis, en yaşlı üyenin başkanlığında toplanarak ilk iki yıl için görev yapmak üzere, üyeleri arasından ve gizli oyla birlik başkanını, meclis birinci ve ikinci başkan vekili ile kâtip üyeleri seçer. İlk iki yıldan sonra seçilecek başkanlık divanı üyeleri yapılacak ilk mahallî idareler seçimine kadar görev yapar. Meclis başkanlık divanı seçimi aynı gün içinde tamamlanır. Birlik meclisine birlik başkanı, bulunmaması durumunda meclis birinci başkan vekili, onun da bulunmaması durumunda ikinci başkan vekili başkanlık eder. Başkanlık divanında boşalma olması durumunda kalan süreyi tamamlamak üzere yeni üye seçilir. Meclis başkanı, meclis çalışmalarında düzeni sağlamakla yükümlüdür.

d) Meclis toplantıları, yılda bir defa olmak üzere birlik tüzüğünde gösterilen zamanlarda yapılır.

e) Türkiye Muhtarlar Birliğinde ihtisas ve araştırma komisyonu gibi her ne ad altında olursa olsun komisyon oluşturulmaz.

f) Birlik meclisi salt çoğunlukla toplanır ve katılanların salt çoğunluğu ile karar verir. Birlik meclisi kararları onaya tabi değildir.

g) Birlik meclisinin toplantıları, kararları, çalışma esas ve usulleri, feshi, meclis üyeliğinin sona ermesi ile meclis üyelerinin yükümlülükleri hakkında bu maddede açıkça hüküm bulunmayan hallerde bu Kanunun köy ve mahalle meclislerine ilişkin hükümleri uygulanır.


Birlik meclisinin görevleri

MADDE 26- (1) Birlik meclisinin görev ve yetkileri şunlardır;

a) Bütçe ve kesin hesabı kabul etmek,

b) Bütçede kurumsal kodlama yapılan birimler ile fonksiyonel sınıflandırmanın birinci düzeyleri arasında aktarma yapmak,

c) Taşınmaz mal alımına, satımına, kiralanmasına ve takasına karar vermek,

ç) Şartlı bağışları kabul etmek,

d) Birlik başkanlık divanını, birlik encümen üyelerini seçmek,

e) Birlik tüzüğünü ve birlik tarafından çıkarılacak yönetmelikleri kabul etmek,

f) Birlik başkanıyla birlik encümeni arasındaki anlaşmazlıkları karara bağlamak,

g) Birlik başkan ve encümen üyelerinin huzur hakkını belirlemek,

ğ) Personelin ücretlerini tespit etmek.

Birlik encümeni

MADDE 27- (1) Birlik encümeni;

a) Birlik başkanı ile birlik meclisince seçilen ondört meclis üyesinden oluşur. Bu üyeler, birlik meclisince, kendi üyeleri arasından gizli oyla bir yıllığına görev yapmak üzere seçilir. Birlik başkanı, encümeninin de başkanıdır. Birlik encümeni, ihtiyaç halinde ayda bir gün toplanır. Bu süre bir günü aşamaz. Birlik encümeninde herhangi bir sebeple boşalma olması halinde, seçilen üyeler dönem başına kadar görev yapar. Birlik meclisi üyeliği sona erenlerin birlik encümeni üyeliği de sona erer. Encümen üyelerinin ayrı ayrı illeri temsil eden meclis  üyeleri arasından seçilmesi zorunludur.

b) Birlik encümeni salt çoğunlukla toplanır ve karar yeter sayısı, encümen üye tam sayısının salt çoğunluğudur. Birlik encümeni kararları onaya tabi değildir.

c) Birlik encümeninin toplantıları, kararları ile çalışma esas ve usulleri hakkında bu maddede açıkça hüküm bulunmayan hallerde bu Kanunun köy ve mahalle meclisine ilişkin hükümleri uygulanır.

 

 

Birlik encümeninin görevleri

MADDE 28- (1) Birlik encümeninin görev ve yetkileri şunlardır;

a)      Bütçe ve kesin hesabı inceleyip birlik meclisine görüş bildirmek,

b)      Öngörülmeyen giderler ödeneğinin harcama yerlerini belirlemek,

c)      Bütçede fonksiyonel sınıflandırmanın ikinci düzeyleri arasında aktarma yapmak,

ç) Taşınmaz mal alımına, satımına, kiralanmasına ve takasına ilişkin meclis kararlarını uygulamak.

Birlik başkanı

MADDE 29- (1) Birlik başkanı;

a) Birlik idaresinin başı ve tüzel kişiliğinin temsilcisidir.

b) Birlik bütçesinin harcama yetkilisi birlik başkanıdır. Birlik başkanı bu yetkisini birlik genel sekreterine veya birlik müdürüne devredebilir.

c) Birlik başkanı ile ilgili olarak bu maddede açıkça hüküm bulunmayan hallerde bu Kanunun muhtarla ilgili hükümleri uygulanır.

ç) Türkiye Muhtarlar Birliği başkanlığına bir kişi iki dönemden fazla seçilemez.

Birlik başkanının görevleri

MADDE 30- (1) Birlik başkanının görev ve yetkileri şunlardır;

a)      Birliği yönetmek ve birliğin hak ve menfaatlerini korumak,

b) Bütçeyi ve kesin hesabı hazırlamak, uygulamak, izlemek, değerlendirmek ve meclise sunmak,

c) Birliği temsil etmek veya vekil tayin etmek,

ç) Birlik meclisine ve birlik encümenine başkanlık etmek,

d) Birliğin taşınır ve taşınmaz mallarını idare etmek,

e) Birliğin gelir ve alacaklarını takip ve tahsil etmek,

f) Yetkili organların kararını almak şartıyla sözleşme yapmak,

g) Birlik meclisi ve birlik encümeni kararlarını uygulamak,

ğ) Birlik meclisi ve birlik encümeninin yetkisi dışında kalan diğer ödenek aktarmalarını yapmak,

h) Birlik personelini atamak; birliği denetlemek,

ı) Şartsız bağışları kabul etmek.

Görevden uzaklaştırma

MADDE 31- (1) Türkiye Muhtarlar Birliğinin organlarının veya bunların üyelerinin, görevleriyle ilgili bir suç nedeniyle haklarında soruşturma veya kovuşturma açılması halinde geçici bir tedbir olarak görevden uzaklaştırılmasına İçişleri Bakanı yetkilidir. Görevden uzaklaştırma ve göreve son vermeye dair diğer usul ve esaslar bakımından bu Kanunun köylerle ilgili hükümleri uygulanır.

Birlik organlarının görevinin sona ermesi

MADDE 32- (1) Mahalli idare seçimleri ile birlik organları kendiliğinden düşer. Yeni birlik organları seçilinceye kadar İçişleri Bakanlığı nezdinde görevine devam eder..

 

 

Birlik tüzüğü

MADDE 33- (1) Türkiye Muhtarlar Birliği kuruluşunu izleyen altı ay içinde birlik tüzüğünü hazırlar, tüzük İçişleri Bakanının onayını müteakip yürürlüğe girer.


(2) Türkiye Muhtarlar Birliği hakkında, bu maddede açıkça hüküm bulunmayan hallerde bu Kanunun köylerle ilgili diğer hükümleri uygulanır.

 

 

İKİNCİ BÖLÜM

  Birlik Personeli

 

 

Birlik personeli

MADDE 34- (1) Türkiye Muhtarlar Birliğinde çalışacak personel sayısı norm kadro ilke ve esaslarına göre İçişleri Bakanlığınca belirlenir.


(2) Türkiye Muhtarlar Birliğinde, teşkilât ve personel istihdamı konularında bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Belediye Kanunu ile Belediye Kanununa aykırı olmamak kaydıyla birlik tüzüğü hükümleri uygulanır.


(3) Kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan memurlar, birlik genel sekreteri veya diğer üst yönetici kadrolarında görevlendirilebilir.


(4) Birlik, 4857 sayılı Kanun hükümlerine göre kısmi ve tam süreli olarak işçi statüsünde personel çalıştırabilir.


(5) Birliğin yıllık toplam personel giderleri, gerçekleşen en son yıl bütçe gelirlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yüzde onunu aşamaz. Yeni personel alımı nedeniyle bu oranın aşılması sebebiyle oluşacak kamu zararı, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre zararın oluştuğu tarihten itibaren hesaplanacak kanunî faiziyle birlikte birlik başkanından tahsil edilir.

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

                                      Mali Hükümler ve Denetim

Gelirler

MADDE 35- (1) Türkiye Muhtarlar Birliğinin gelirleri şunlardır;

a) Genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtı toplamı üzerinden üye köylere ayrılan paydan, İller Bankası tarafından kesilerek aktarılan binde üç oranında üyelik aidatı ile mahalle muhtar ödeneklerinde kesilecek yüzde bir pay

b) Taşınır ve taşınmaz malların kira, satış ve başka suretle değerlendirilmesinden elde edilecek gelirler,

c)Kira ve faiz gelirleri,

ç) Bağışlar,

d) Diğer gelirler.

Giderler

MADDE 36- (1) Türkiye Muhtarlar Birliğinin giderleri şunlardır;

a) Birlik hizmetlerinin yürütülmesi için yapılacak giderler,

b) Birliğin personeline ödenen ücret,

c) Seçilmiş organlarının üyelerine ödenen huzur hakkı, yolluk,

ç) Hizmete ilişkin eğitim harcamaları,

d) Birliğin hizmet binalarının, tesislerinin, araç ve gereçlerinin temini, yapımı, bakımı ve onarımı için yapılan giderler,

e) Sigorta giderleri,

f) Dava takip ve icra giderleri,

g) Avukatlık, danışmanlık ve denetim ücretleri,

ğ) Kamu ve özel sektör kuruluşlarıyla yapılan ortak hizmetler ve diğer proje giderleri,

h) Temsil, tören ve ağırlama giderleri.


Huzur hakkı

MADDE 37- (1) Birlik encümeninin başkan ve üyelerine encümen toplantılarına katıldıkları her gün için huzur hakkı ödenir. Birlik başkanına (5.000), encümen üyelerine (3.000) gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarı geçmemek üzere, birlik meclisi tarafından belirlenecek miktarda huzur hakkı ödenebilir. Ancak, huzur hakkı ödenecek gün sayısı, bir yıl içinde yirmi günü geçemez.   

Denetim

MADDE 38- (1) Türkiye Muhtarlar Birliğinin denetimi İçişleri Bakanlığınca yapılır.


(2) İçişleri Bakanlığının mali denetimi sonucunda tespit edilen kamu zararı üzerine yapılan kişi borcu teklifleri, birlik meclisinde görüşülerek karara bağlanır. Bu kararın örneği, Türkiye Muhtarlar Birliğince İçişleri Bakanlığına gönderilir. Karara karşı, İçişleri Bakanlığı veya hakkında kişi borcu çıkarılanlar on gün içinde idare mahkemelerine başvurabilir. İdare Mahkemesi kararı doğrultusunda işlem sonuçlandırılır. Kontrol, denetim, inceleme, kesin hükme bağlama veya yargılama sonucunda tespit edilen kamu zararı, zararın oluştuğu tarihten itibaren ilgililerden 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Kanunu hükümlerine göre tahsil edilir


        DÖRDÜNCÜ KISIM

Muhtar ve Meclis kurullarının Seçimi

      BİRİNCİ BÖLÜM

Adaylık, seçilme yeterliliği

 

Adaylık ve seçilme yeterliliği

MADDE 39- a)Mahalle muhtarlığı ve mahalle meclisi üyeliği seçimlerinde adaylık usulü vardır. Adayların en geç iki ay önceden ilçe seçim kurullarına yazılı dilekçe ile müracaat etmeleri gerekir

b) Türk olmak,

c) En az altı aydan beri o mahallede oturmakta bulunmuş olmak,

ç) (25) yaşını bitirmiş olmak,

d)Hırsızlık, kaçakçılık, dolandırıcılık, sahtecilik ve sahte kağıtları bilerek kullanmak, inancı kötüye kullanmak gibi yüz kızartıcı suçlardan biriyle veya ağır hapis cezasıyla hükümlü veya kamu hizmetlerinden yasaklı olmamak,

e) İlk öğretim mezunu olmak, şarttır.

f)Milletvekilleri, İl Umumi Meclisi üyeleri, subaylar, erat, askeri memurlar, yargıçlar, genel, özel ve katma bütçelerle idare edilen daire ve kurumlardan aylık alan memurlar,İşçiler mahalle muhtar ve mahalle meclis üyeliğine seçilemezler.




İKİNCİ BÖLÜM

Seçim çevresi, oy verme ve seçim sistemi

Seçim çevresi

MADDE 40- Mahalle muhtarlığı ve Mahalle meclisi için, mahalle;  seçim çevresidir

Oy verme

MADDE 41- Her seçim çevresinde usule uygun olarak konmuş sandıklarda o çevre seçimi için oy kullanılır.

 

 

Seçim sistemi

MADDE 42-Yüksek seçim kurullarca hazırlanan Muhtar ve Mahalle meclisinin yazılı olduğu oy pusulaları kullanılır.



ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

                   Değiştirilen,Yürürlükten kaldırılacak ve uygulanmayacak hükümler

 

Değiştirilen eklenen hükümler

MADDE 43-Belediye kanununu 9. maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

 

 Madde 9- Mahalle, muhtar ve mahalle meclisi tarafından yönetilir.

            Belediye sınırları içinde mahalle kurulması, kaldırılması, birleştirilmesi, bölünmesi, adlarıyla sınırlarının tespiti ve değiştirilmesi, belediye meclisinin kararı ve kaymakamın görüşü üzerine valinin onayı  İçişleri Bakanlığının izni ile olur.

Muhtar, mahalle sakinlerinin gönüllü katılımıyla ortak ihtiyaçları belirlemek, mahallenin yaşam kalitesini geliştirmek, belediyenin mahallede yardımcı birimi olmak,dar bölge kapsamında kendi içlerinden seçecekleri bir üye ile belediye meclisine bağımsız temsilci seçerek muhtarları temsil etmek ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarıyla ilişkilerini yürütmek, mahalle ile ilgili konularda görüş bildirmek, diğer kurumlarla iş birliği yapmak ve kanunlarla verilen diğer görevleri yapmakla yükümlüdür.

           Belediye, muhtar evlerini yapmak, muhtar evlerinin elektrik, su, telefon, internet, ısınma, kırtasiye, sekreter gibi  ihtiyaçlarının karşılanması sağlamak ve mahallenin  sorunlarının çözümü için bütçeden gerekli ayni ve nakdi yardım ve desteği sağlar; kararlarında mahallelinin ortak isteklerini göz önünde bulundurur ve hizmetlerin mahallenin ihtiyaçlarına uygun biçimde yürütülmesini sağlamaya çalışır.

2)18/1/1984 tarihli ve 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun’un 30 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde31-  a)  Mahalle muhtarlığı ve mahalle  meclisi üyeliği seçimlerinde adaylık usulü vardır.Adaylar için birleşik oy pusulası kullanılır.  Adayların en geç iki ay önceden ilçe seçim kurullarına harçlarını yatırmaları ile müracaat etmeleri gerekir

               b) En az altı aydan beri o mahalle veya köyde oturmak şartıyla 25 yaşını dolduran her Türk vatandaşı, bu Kanunda ve bu Kanunun atıf yaptığı diğer kanunlarda öngörülen hükümlerce seçilmeye mani hali olmamak kaydıyla, muhtar, köy meclisi ve mahalle meclisi üyeliğine seçilebilir.Bunlar için ilköğretim mezuniyeti şarttır.
 

3)10/04/1944 tarihli ve 4541 sayılı Şehir ve Kasabalardaki Mahalle Muhtar ve ihtiyar kurulları kanun’un 11 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.


Madde11-Milletvekilleri, İl Umumi Meclisi üyeleri, subaylar, erat, askeri memurlar, yargıçlar, genel, özel ve katma bütçelerle idare edilen daire ve kurumlardan aylık alan işçiler ve memurlar, mahalle muhtar ve ihtiyar kurulu üyeliğine seçilemezler.

4)11/02/1959 tarihli ve 7201 sayılı tebligat kanunun 21 inci maddesine ek aşağıdaki gibi değiştirilmiştir.

Madde 21- (Değişik : 6/6/1985 - 3220/7 md.)Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır. (1)

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/5 md.) Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

(Ek: 19/3/2003-4829/5 md.)Zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar.

 

Yürürlükten kaldırılan hükümler

MADDE 44-10/04/1944 tarihli 4541 sayılı Şehir ve Kasabalarda Mahalle Muhtar ve İhtiyar Heyetleri Teşkiline Dair Kanun yürürlülükten kalkmıştır.


                                              

Yürürlük

MADDE 45- (1) Bu Kanunun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

 

Yürütme

MADDE 46- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

Son Güncelleme (Çarşamba, 08 Ocak 2014 00:54)